به بخش آمریکا خوش آمدید

خرید شما حمایت از یک هموطن است

تردید نکنید که با هر خرید شما ، یک هموطن حمایت می شود ، از تولید کننده تا فروشنده رسانکس تلاش می کند تا فرصتی برای یک منفعت جمعی را ایجاد کند

جدیدترین آگهی های آمریکا

آمریکا

آگهی های مشاوره

خرید ، فروش ، اجاره

خودرو

در کشور آمریکا

تازه ترین رویدادها

محدوده قیمت پروژه ها براساس دلار آمریکا می باشد

پروژه های پیشنهادی

محدوده آمریکا

آگهی ها و نیازمندیها

کاربران گرامی !

درج آگهی ، نیازمندیها و یا ایجاد فروشگاه آنلاین شما با تمرکز بر مخاطبان مقیم آمریکا در این صفحه اطلاع رسانی خواهد شد  و سپس بصورت هفتگی از طریق ارسال ایمیل انبوه و شبکه های اجتماعی ویژه مخاطبان انگلستان توسط رسانکس تبلیغ خواهد شد .

امور مهاجرتی ، ویزا و اقامت

ویزاهای آمریکا در کل به دودسته ویزاهای غیر مهاجرتی و ویزای مهاجرتی تقسیم می‌شود؛ که حدود ۱۸۵ نوع ویزا برای ورد افرادی که قصد سفر توریستی و یا مهاجرت و اقامت در آمریکا را دارند وجود دارد.

تعدادی از ویزاهای مهم جهت ورود به آمریکا در ذیل توضیح داده می‌شود:

ویزاهای غیر مهاجرتی آمریکا
ویزای توریستی (گردشگری) آمریکا
ویزای B1 و B2
ویزای «B1» ویزای توریستی آمریکا و مخصوص متقاضیانی است که با اهداف زیر قصد سفر به آمریکا را دارند
برای انجام مذاکرات بازرگانی و تجاری
امور بازرگانی (صادرات و واردات)
بازدید از مکان‌های تجاری و بازرگانی
سرمایه‌گذاری در آمریکا
در امور استخدام در آمریکا
جهت مأموریت‌های شغلی کوتاه مدت
اعتبار زمانی این نوع ویزای گردشگری آمریکا حداقل ۳ ماهه می‌باشد و برای کسانی که الوین بار متقاضی ویزا می‌باشند، شش ماهه صادر گردد.

ویزای B2 آمریکا نوعی دیگر ویزای توریستی آمریکا است و مخصوص متقاضیانی است که با اهداف زیر قصد سفر به آمریکا را دارند:

انجام معاینات پزشکی در آمریکا
برای شرکت در سمینارها و دوره‌های آموزشی کوتاه مدت مرتبط با شغل و تحصیلات متقاضی
برای شرکت در نمایشگاه‌های بین‌المللی
بازدید از مکان‌های آموزشی و یا ورزشی
بازدید و تفریح از جاذبه‌های توریستی آمریکا
جهت شرکت در برنامه‌های بشردوستانه
ویزای مخصوص هنرمندان و ورزشکاران مشهور

ویزای O1
(اُ وان) O1 یک ویزای غیر مهاجرتی ویژه هنرمندان، ورزشکاران مشهور و افراد باقابلیت‌های فوق‌العاده و خاص یا دارندگان جوایز بین‌المللی در رشته‌های ورزشی، هنر، موسیقی و سینما می‌باشد. ویزای O2 به شخصی که به عنوان دستیار، مشاور و یا همکار شخص دارای ویزای O1 را همراهی می‌کنند، تعلق می‌گیرد.

ویزای F1, F2
ویزای F1 در آمریکا برای متقاضیانی است که جهت ادامه تحصیل در آمریکا در مقاطع دانشگاهی (فوق‌دیپلم، لیسانس، فوق‌لیسانس و دکترا) و گذراندن دوره‌های آموزشی زبان انگلیسی را دارند.

اعتبار زمانی این ویزا حداقل یک‌ساله است و دانشجویانی که دارای ویزای F1 در امریکا هستند اجازه کار به مدت ۲۰ ساعت در هفته در محیط دانشگاه را دارند.

همچنین همسر و فرزندان زیر ۲۱ دانشجو نیز قادرند به‌عنوان همراه با ویزای F2 وارد آمریکا شوند. همراهان نیز می‌توانند هم‌زمان با دانشجو و حتی پس از ورود دانشجو به آمریکا به‌صورت جداگانه ویزا درخواست دهند.

اشخاصی هم که دارای ویزای F2 هستند تنها اجازه حضور در دوره‌های آموزشی کاربردی کوتاه مدت دوره‌های شبانه و دوره‌هایی که به صدور مدرک آکادمیکی نیاز نمی‌باشد را دارند و به صورت نیمه وقت تحصیل نمایند و اجازه کار نخواهند داشت و فرزندانشان نیز اجازه تحصیل تا مقطع دیپلم را خواهد داشت.

اگر دارندگان ویزای F2 در صورتی که قصد ادامه تحصیل در مقاطع اکادمیک را داشته باشند، باید ویزای خود را به F1 تغییر دهند و اگر قصد کار کردن در آمریکا را دارند پس از شناسایی کارفرمای مورد تائید اداره مهاجرت ویزای خود را باید به H1 تغییر دهند.

ویزای J1 در خصوص اشتغال، تحقیق یا آموزش و یا تدریس می‌باشد.

در این نوع ویزا کارفرما می‌تواند دانشگاه و یا شرکت خاصی باشد. ویزا متعهد به اتمام دوره مورد نظر از سوی کارفرما می‌باشند. ویزا J1 در آمریکا قابل تبدیل به ویزاهای دیگر نمی‌باشد و می‌شود تا حداکثر به مدت ۷ سال تمدید کرد و در خاک آمریکا اقامت داشت.

فرد دارنده این ویزا پس از اتمام مدت زمان ویزای خود، ملزم به ترک خاک آمریکا به مدت دو سال نموده و در صورت علاقه به ورود مجدد و تغییر ویزا بایستی مجدداً خارج از خاک آمریکا ویزا درخواست نماید.

ویزای M1 و M2
ویزای M1 مخصوص کسانی است که قصد دارند در دوره‌های غیر اکادمیک کاربردی، تحصیل کوتاه مدت در آمریکا را داشته باشند؛ و بایستی باسابقه کار و تحصیلات قبلی متقاضی همخوانی داشته باشد.

طول زمان دوره‌های آموزشی تخصصی کمتر از یک سال می‌باشد و هر چند مطابقت بین نوع دوره‌های انتخابی باتجربه کار و تحصیلات متقاضی ویزای M1 بیشتر باشد موفقیت اخذ ویزا در سفارت نیز بیشتر خواهد بود.

همچنین همسر و فرزندان زیر ۲۱ سال دارای این نوع ویزا نیز می‌توانند به‌عنوان همراه و با ویزای M1 به آمریکا وارد، ولی اجازه کار در آنجا را ندارند.

ویزای نامزدی جز دسته ویزاهای غیر مهاجرتی می‌باشد. چراکه این ویزا به افرادی که قصد ازدواج با شهروند آمریکایی را دارند تعلق می‌گیرد و فرد دارنده این نوع ویزا باید پس از ۹۰ روز از ورود به آمریکا، ازدواج خود را با شهروند آمریکایی قطعی و قانونی نمایند؛ و برای اقامت و دریافت ویزای ازدواج می‌تواند اقدام نماید.

این نوع ویزا قوانین و شرایط خاص خود را داشته و داشتن یک وکیل مورد تائید اداره مهاجرت آمریکا الزامی و می‌توانند مثمر ثمر باشد.

ویزای H1 ویزای کار
افرادی که دارای تخصص حرفه‌ای خاص می‌باشند و از طرف کارفرمای آمریکایی دعوت به کار می‌شوند نیز می‌توانند تقاضای ویزای کار کنند. داشتن حداقل مدرک لیسانس تائید شده در این نوع ویزا و کارفرمای مورد تائید اداره مهاجرت آمریکا از شرایط لازم‌الاجرا می‌باشد.

مدت زمان صدور این ویزا یک‌ساله و همسر و فرزندان زیر ۲۱ سال دارنده ویزای کار نیز به‌عنوان همراه وارد آمریکا شوند اجازه کار نخواهند داشت.

در صورت مناسب بودن شرایط کار و اختیارات کارفرما، متقاضی نیز می‌تواند بعد از مدتی از اداره مهاجرت آمریکا درخواست گرین کار و دریافت اقامت دائم از کشور آمریکا را نماید.

همکاری با یک وکیل مهاجرت در اخذ ویزای H1 کمک بسیاری به متقاضی خواهد نمود.

ویزای R1
اشخاصی که یک مبلغ مذهبی می‌باشند و هدایت مراسم دعای مذهبی را به عهده دارد؛ و یا یک معلم و یا مترجم مذهبی و کسانی که به‌صورت حرفه‌ای کارهای صنعتی مذهبی و ارائه‌دهنده حرفه مذهبی هستند ویزای مبلغان مذهبی را درخواست می‌دهند.

ویزای مبلغان مذهبی برای مدت زمان ۳۰ ماه صادر می‌گردد و قابل تمدید به همان مدت می‌باشد.

داشتن مدرک دال بر وابسته بودن به یک سازمان و یا نهاد مذهبی معتبر الزامی می‌باشد.

ویزای E1

ویزای تجاری جهت گسترش تبادلات تجاری بین کشور آمریکا و کشورهای مورد تائید آمریکا می‌باشد.

افراد و شرکت‌ها و ملیت‌های مختلف بر اساس ویزای E1 اجازه کار در آمریکا جهت توسعه و تبادل تجاری مستقیم دو طرف با کشور آمریکا (صادرات و واردات) می‌توانند از مهارت‌های شخصی خود استفاده نمایند. فعالیتی چون پزشکی، فنی یا وکالت یا … می‌تواند در قالب توسعه یک فعالیت تجاری باشد.

اعتبار زمانی این نوع ویزا از دو سال تا ۵ سال قابل صدور می‌باشد؛ و حداقل سرمایه‌گذاری جهت اخذ این ویزا مشخص نمی‌باشد.

ویزای E2
ویزای E2 مخصوص کسانی است که قصد راه‌اندازی یک بیزینس با سرمایه شخصی را در کشور آمریکا دارند.

انتخاب نوع بیزینس جهت سرمایه‌گذاری باتوجه به توانایی حرفه‌ای فرد متقاضی مشخص می گردد و بعد از ورود به آمریکا، مدیریت سوددهی بیزانس به‌طور کل در اختیار متقاضی می‌باشد.

اعتبار زمانی ویزای E2 در ابتدا دو سال و پس از پایان دوره در صورت اثبات موفقیت تجارت و سوده بودن به مدت ۲ سال دیگر ویزا تمدید می‌گردد؛ و درصورتی‌که پس از انقضاء مدت اعتبار ویزای سرمایه‌گذاری واجد شرایط هر کدام از ویزاهای دیگر باشد ویزای خود را به نوع دیگر تغییر خواهد داد.

مدت زمان لازم اعتبار انجام کل این پروسه و گرفتن مجوزهای لازم جهت ورود سرمایه به آمریکا و انجام امور اخذ ویزای E2 آمریکا تقریباً ۶ ماه می‌باشد.

از مزایای بسیار مفید ویزای E2 متناسب بودن برای خانواده‌هایی است که تمایل دارند در ابتدا به همراه یکدیگر و باهم وارد خاک آمریکا شوند و همسر و فرزندان دارنده ویزای E2 نیز اجازه کار و شرایط تحصیل در آمریکا را خواهند داشت.

چگونه فردی که ساکن امریکاست و گرین کارت دارد یعنی اقامت دائم امریکا را دارد می تواند برای افراد درجه اول فامیل و خانواده خود درخواست اقامت دائم و گرین کارت امریکا کند؟ و انها به امریکا بیاورد ؟

گرین کارت بستگان درجه اول یا خانواد گی آمریکا چیست و به چه افرادی تعلق می گیرد ؟

این ویزا شامل حال افرادی‌ می شود که خانواده آنها شهروند آمریکا هستند و یا اقامت دائم ( کارت سبز ) دارند . برای دریافت کارت سبز (گرین کارت ) دو شرط وجود دارد :
این تقاضا نباید غیر مجاز باشد .
شما باید نشان دهید که خانواده تان ( همسر ، فرزند ، پدر و مادر ) در آمریکا هستند .
افرادی‌ که پیشینه ی جنایی دارند ، به یک مریضی سخت گرفتارند و یا بی‌ بضاعت هستند نمی توانند تقاضای ویزای خانواده گی دهند .
بی‌ بضأعت به فردی ‌گفته می شود که برای گذاراندن امور زندگی‌ خود نیازمند کمک های دولتی است . یک گواهی از حامی‌ و یا حامیان مالی‌ که ثابت کند شما مشکل مالی‌ نخواهید داشت ، می تواند شما را از این دسته بندی خارج کند .
خانواده به دو گروه دسته بندی می شوند . گروه اول که بمحض درخواست ویزا به آنها تعلق می گیرد و گروه دوم که باید در صف انتظار قرار بگیرند . تفاوت این دو در این است که گروه دوم باید منتظر تاریخ اولویت باشند تا بتوانند تقاضای ویزای ورود به آمریکا بدهند و یا آن را ، زمانی‌ که قانونی در خاک آمریکا هستند تبدیل کنند .

گروه اول ( بدون نیاز به صف انتظار ) شامل :
همسر یک شهروند آمریکایی
بچه های یک شهروند آمریکایی که مجرد باشند و زیر ۲۱ سال سن داشته باشند .
پدر و مادر یک شهروند آمریکایی که بالای ۲۱ سال سن دارد .

گروه دوم ( بر اساس زمان صف انتظار مرتب شده اند ) شامل :
FB1 ( بچه های یک شهروند آمریکایی که بالای ۲۱ سال سن داشته باشند و ازدواج نکرده اند ) .
FB2A ( همسران و بچه های مجرد فردی که اقامت دائم آمریکا را دارد ) .
FB2B ( پسران و دختران ( بالای ۲۱ سال ) مجرد فردی که اقامت دائم آمریکا را دارد ) .
FB3 ( بچه های متاهل شخصی‌ که اقامت دائم آمریکا را دارد ) .
FB4 ( خواهر و یا برادر یک شهروند آمریکایی )

وقتی فردی برایش ویزا درخواست می شود . آن فرد ممکن است همسر و فرزندانی داشته باشد که بخواهد با خود به آمریکا بیاورد شرایط برای این فرد متفاوت است . فقط گروه دوم ( نیازمند به صف انتظار ) می توانند فرزندان و همسر خود را به آمریکا بیاورند پس برای نمونه اگر یک فرد آمریکایی پدر و مادر ( گروه اول بدون نیاز به صف انتظار ) خود را برای دریافت ویزا حمایت کند آن پدر و مادر نمی توانند فرزندانشان را با خود به آمریکا بیاورند از طرف دیگر اگر شهروند آمریکایی برای برادر یا خواهر خود ویزا تقاضا کند برادر یا خواهر می توانند فرزندانشان را با خود به آمریکا بیاورند .

ازدواج باید قانونی باشد . این بدان معنا است که اگر ازدواج قبلی‌ صورت گرفته است ، طلاق تمام مراحل قانونیش باید طی‌ شده باشد . این ازدواج باید در جایی که انجام شده است نیز قانونی باشد . هیچ تقلبی نباید صورت گیرد ، یعنی شما نمی توانید فقط برای استفاده از مزایای مهاجرت ازدواج کنید . افرادی‌ که کمتر از ۲ سال از ازدواج آنها گذشته باشد ، به آنها کارت سبز ( گرین کارت ) مشروط داده خواهد شد . این شرایط می تواند در آینده توسط زوجین و یا به صورت جداگانه در شرایطی که از هم جدا شده باشند ، تغیر پیدا کند .
در صورت مرگ همسری که شهروند آمریکا بوده است ، شرایط درخواست کننده چه شکل خواهد بود ؟
افرادی‌ که همسر آمریکایی آنها مرده است و حداقل ۲ سال از تاریخ ازدواج آنها گذشته باشد ، می توانند درخواست کارت سبز ( گرین کارت ) کنند . آنها همچنین باید ثابت کنند که به هنگام مرگ از هم جدا نشده بودند و یا طلاق نگرفته بودند . این تقاضا باید ظرف مدت دو سال از تاریخ مرگ همسر ارائه شود .

طبق قوانین مهاجرت ۷ نوع تعریف برای فرزند وجود دارد :
فرزندی که در یک رابطه زناشویی متولد شده باشد .
فرزند خوانده – مشروع و یا نامشروع ، اگر ازدواج قبل از ۱۸ سالگی بچه صورت گرفته باشد .
فرزند مشروع – بچه ای که قبل از ازدواج پدر مادر به دنیا آمده باشد. این ازدواج باید قبل از زادروز ۱۸ سالگی باشد و آنها مسئولیت نگهداری از بچه را بر عهده داشته باشند.
بچه ای که در اثر یک رابطه غیر زناشویی به دنیا آمده باشد ولی‌ از یک مادر طبیعی ( نه مادری نباشد ) باشد.
بچه ای که در اثر یک رابطه غیر زناشویی به دنیا آمده باشد ولی‌ از یک پدر طبیعی ( نه پدری نباشد ) باشد و قبل از رسیدن به سن ۲۱ سالگی یک رابطه پدر فرزندی وجود داشته باشد .
فرزند خوانده (بچه ای که برای فرزندی پذیرفته شده باشد) – این کار باید تا قبل از ۱۶ سالگی بچه صورت گرفته شده باشد و کسانی‌ که بچه را به فرزندی قبول کرده‌اند باید تمام مراحل قانونی آن را سپری کرده باشند و بچه حداقل ۲ سال با آنها زندگی کرده باشد. یک فرزند خوانده نمی‌تواند برای والدین اصلی‌ خود ( پدر و مادر به هنگام تولد ) درخواست کارت سبز ( گرین کارت ) دهد .
بچه یتیم – که باید زیر ۱۶ سال باشد و از اقوام درجه یک شهروند آمریکایی باشد . این بچه باید رها شده باشد ، در خارج از آمریکا به فرزند خوانده گی پذیرفته شده باشد و یا برای فرزند خوانده گی به آمریکا سفر کند .
چه وقتی‌ می شود برای ویزای خانواده گی اقدام کرد ؟
وزارت کشور یک جدول زمانی‌ برای گروه دارای اولویت دوم تعیین کرده است که نشان خواهد داد که روند این کار چقدر طول خواهد کشید و یا چه مدت باید صبر کنند تا بتوانند تقاضای کارت سبز (گرین کارت ) خود را بر اساس کشور محل تولد ارائه دهند . برای گروه اولویت اول این محدودیت زمانی‌ وجود ندارد و فورا می شود برای آنها تقاضای کارت سبز ( گرین کارت ) داد .

یکی‌ از مزایای ویزای خانواده گی برای گروه اولویت اول این است که روند این کار سریع خواهد بود و افرادی که قانونی وارد آمریکا شده‌اند و ویزای آنها باطل شده باشد نیز می توانند برای این گونه ویزا اقدام کنند . ولی‌ این شرایط برای گروه اولویت دوم وجود ندارد . گرفتن کارت سبز (گرین کارت ) برای اقوام درجه دوم بیشتر طول می کشد . ولی‌ از مزایای گوه اولویت دوم این است که آنها می توانند وابسته گان خود را نیز به آمریکا بیاورند .

اگرچه شما می توانید خود تقاضای ویزای خانواده گی کنید ، ولی‌ یک وکیل با تجربه می تواند به آماده کردن پرونده ، ارایه مدارک لازم و اطمینان حاصل کردن از این که پرونده شما قانونی است و مشکل خاصی ندارد کمک شایانی بکند . یک وکیل می تواند روند طولانی و پیچیده ویزای خانواده گی را آسانتر کند . برای افرادی که می خواهند برای همسر خود تقاضای ویزا کنند ، باید آماده یک مصاحبه با افسر اداره مهاجرت باشند . نقش یک وکیل با تجربه در اینجا پر رنگتر می شود . در چنین مصاحبه ای به غیر از حامی‌ مالی‌ ، فقط یک وکیل می تواند حضور داشته باشد . یک وکیل می تواند تمام سئوالات و جوابها را زیر نظر به گیرد که این برای افرادی که برای بر دوم و تحت مصاحبه بازرسی تخلف احضار شوند بسیار لازم و ضروری است

طبق قوانین سازمان مهاجرت امریکا، فردی که گرین کارت یا اقامت دائم امریکا را دارد، می تواند تا یکسال زمان را در خارج از امریکا سپری کند ( توصیه می شود این زمان بیش از ۶ ماه نباشد)و بدین ترتیب بدون هیچ مشکلی به امریکا برگردد. با این حال این سازمان برای افرادی که بیش از یک سال ولی کمتر از دوسال می خواهند از کشور خارج باشند تمهیدات اجازه ورود مجدد (Reentry Permit) را اندیشیده است. بدین ترتیب که، دارندگان این نوع اجازه نامه که به پاسپورت سفید هم معروف است قادر خواهند بود در صورتی که مدت زمان حضور آنها در خارج از امریکا بیشتر از یک سال و کمتر از دو سال باشد بدون مشکل به کشور بازگردند. هرچند کار برای افرادی که بیش از ۲ سال خارج از امریکا بمانند دشوار خواهد شد به طوری که این افراد یا باید برای ورود به امریکا ویزا بگیرند یا اینکه از نو تقاضای گرین کارت بدهند که در هر دوصورت فرایند زمانبری را پیش رو خواهند داشت.

برخلاف بسیاری از کشورهای دیگر، مهاجرت به امریکا فرایندی بسیار پیچیده و زمانبر است که اراده و صبر و حوصله فراوانی را می طلبد ولی با این حال با در نظر گرفتن این که بیش از ۴۰ میلیون مهاجر در امریکا زندگی می کنند می توان دریافت که مهاجرت به امریکا کاری است ممکن به شرط آنکه فرایند انجام آن به صورت صحیح و قانونی انجام پذیرد.
در کل افرادی که قصد دارند به امریکا مهاجرت کنند ابتدا برای ورود به امریکا باید یک ویزای مهاجرتی دریافت کنند و سپس بعد از ورود به امریکا مراحل دریاف اقامت دائم این کشور را دنبال نمایند. در حالتی دیگر برخی افراد ابتدا با ویزاهای غیر مهاجرتی مانند ویزای تحصیلی یا توریستی وارد امریکا می شوند و سپس بر اساس اینکه واجد شرایط چه نوع اقامتی باشند تقاضای اقامت دائم می نمایند. برای جزییات بیشتر در مورد ویزاهای غیر مهاجرتی به اینجا مراجعه نمایید

در کل مهاجرت به امریکا به پنج دسته اصلی مهاجرت خانوادگی، مهاجرت کاری، مهاجرت سرمایه گذاری، مهاجرت از طریق لاتاری و مهاجرت از طریق پناهندگی تقسیم می گردد هرچند راههای دیگری نیز وجود دارد که معمولا بسیار محدود هستند و شرایط خاصی را نیازمند می باشند. به عنوان مثال استعداد های درخشان یا ازدواج با یک فرد سیتیزن امریکا و یا کودکانی که از طرف شهروندان امریکایی به سرپرستی گرفته می شوند. از آنجایی که بیشتر مهاجران اقامت خود را از طریق ۵ مسیر اصلی مذکور کسب می کنند ما در این مقاله که توسط کارشناسان مهاجرت سازمان ایرانیان مقیم امریکا تهیه شده است به بررسی جزییات این ۵ راه می پردازیم

فردی که سیتیزن امریکاست می تواند برای فامیل درجه یک خود یعنی پدر و مادر، فرزند، خواهر و برادر و نیز همسر خود تقاضای اقامت بکند. در حالی که فردی که گرین کارت امریکا را دارد ولی هنوز سیتیزن نشده است فقط می تواند برای همسر و فرزندش – که هنوز ازدواج نکرده است – تقاضای اقامت بکند. در این نوع اقامت، شخصی که مقیم امریکا است اصطلاحا اسپانسر خانوادگی فرد مهاجر نامیده می شود و می بایست تقاضای خود را با پر کردن فرم I-130 به سازمان مهاجرت امریکا ارسال نماید.

سازمان مهاحرت امریکا به کارفرمایان این امکان را داده است که برای برخی افراد خارجی که در زمینه های شغلی خاصی تخصص دارند تقاضای اقامت بدهند. افراد با مدارک تحصیلی خارجی و سابقه کار خارج از امریکا می بایست مدارک تحصیلی خود را توسط موسسات مخصوصی در امریکا مورد ارزشیابی قرار دهند تا ابتدا معلوم شود که آیا تحصیلات آنها هم تراز با تحصیلات افراد مشابه در امریکا می باشد یا نه. سپس، به جز چند رشته محدود، اکثر رشته های تحصیلی توسط سازمان کار امریکا بررسی می گردند تا معلوم گردد، تخصص فرد متقاضی در زمان تقاضا مورد نیاز امریکا هست یا نه. در صورتی که سازمان کار امریکا اعلام کند که به این تخصص نیاز دارد، کارفرما می تواند برای فرد مذکور تقاضای اقامت بکند که در این صورت کارفرما به عنوان اسپانسر شغلی فرد مهاجر نامیده می شود و می بایست تقاضای خود را با پر کردن فرم -۱۴۰ به سازمان مهاجرت امریکا ارسال نماید. در شرایطی خاص سازمان مهاجرت امریکا این امکان را به فرد متقاضی می دهد که بتواند خود اسپانسر شخصی خود باشد.

همه ساله سازمان مهاجرت امریکا به ۵۰ هزار نفر از سراسر جهان، به صورت قرعه کشی اقامت دائم اعطا می کند. فقط چند کشور اجازه شرکت در این قرعه کشی را ندارند چرا که این کشورها در ۵ سال اخیر بیش از ۵۰ هزار شهروندشان اقامت امریکا را دریافت کرده اند. ایرانیان بسیاری همه ساله از این طریق جواز اقامت در ایالات متحده را دریافت می کنند. بزرگترین مزیت این روش این است که کاملا رایگان است و هرکسی می تواند شخصا و به صورت آنلاین برای این نوع از اقامت تقاضا دهد.

افرادی که بتوانند ۱ میلیون دلار در امریکا سرمایه گزاری کنند به طوری که با سرمایه گزاری آنها، حداقل ۱۰ نفر صاحب اشتغال گردند می توانند اقامت دائم ایالات متحده را از طریق ویزای EB5 دریافت نمایند. میزان سرمایه گزاری در برخی شرایط متفاوت خواهد بود. به طوری که در برخی مناطق روستایی یا در ایاتهایی که میزان بیکاری در آنها از ۱۵۰% میزان متوسط کشور بالاتر است، مبلغ مورد نیاز برای سرمایه گزاری ۵۰۰ هزار دلار خواهد بود. فرد متقاضی بلافاصله پس از سرمایه گزاری، یک گرین کارت موقت دریاف خواهد کرد تا وارد امریکا شده و بیزنس خود را شروع کند. پس از آغاز به کار بیزنس در امریکا، گرین کارت دائم به وی اعطا خواهد شد

افرادی که به واسطه اعتقاداتشان اعم از مذهب، گرایش جنسی، ملیت، تفکرات سیاسی اجتماعی، عضویت در گروههایی خاص، نژاد و سایر موارد با خطر مرگ در کشورشان مواجه هستند می توانند برای اقامت دائم ایالات متحده برای خود و خانواده درجه اولشان تقاضا نمایند. اگر فرد متقاضی در زمان ثبت تقاضای خود در امریکا حضور داشته باشد به وی عنوان Assylum و اگر خارج از امریکا باشد به وی عنوان Refugee داده خواهد شد.

امور آموزشی و تحصیلی

آموزش در ایالات متحده آمریکا توسط مدارس دولتی و خصوصی ارائه می‌شود.آموزش زیر نظر وزارت آموزش ایالات متحده آمریکا نظارت و اداره می‌گردد. در آمریکا آموزش دولتی به‌طور همگانی در دسترس است

در ایالات متحده، هر فردی که دوره دبیرستان را با موفقیت به پایان رسانده باشد و شرایط لازم را کسب کند می‌تواند برای تحصیلات تکمیلی به کالج‌ها یا دانشگاه‌ها وارد شود، اما این دو مؤسسه کاملاً متفاوتند. یک دانشگاه، موسسه‌ای از تحصیلات تکمیلی و تحقیقاتی است که مدارک دانشگاهی در رشته‌های گوناگون و در مقاطع کارشناسی و فراتر از آن ارائه می‌دهد، در حالیکه یک کالج عموماً موسسه‌ای است که رشته‌های تحصیلی در حد کارشناسی ارائه می‌دهد. همچنین کالج می‌تواند بخشی از یک دانشگاه باشد؛ شبیه آن چیزی که در ایران به عنوان دانشکده شناخته می‌شود. در ایالات متحده کالج‌هایی به نام Community College وجود دارد که اغلب رشته‌های دوساله در مقطع فوق دیپلم ارائه می‌دهند. هرچند که این رویه در حال تغییر است و کالج‌ها این روزها رشته‌هایی در مقطع کارشناسی نیز ارائه می‌دهند.

کالج‌ها و دانشگاه‌ها در ایالات متحده می‌توانند خصوصی یا دولتی باشند اما در دولت فدرالوزارتخانه‌ای که متولی تحصیلات تکمیلی در کشور باشد وجود ندارد و ریاست دانشگاه‌ها معمولاً توسط هیئت امنا یا هیئت مدیریت دانشگاه‌ها تعیین می‌شوند. در ایالات متحده بودجه دانشگاه‌های دولتی عموماً توسط دولت محلی و همچنین از محل کمکهای مالی افراد و شرکت‌های خصوصی تأمین می‌شود. بخش عمده‌ای از منابع مالی دانشگاه‌های ایالتی از محل مالیاتهای پرداختی شهروندان همان ایالت تأمین می‌شود. نتیجتاً شهریه دانشگاه‌های دولتی برای شهروندان ساکن هر ایالت – که مالیاتهایشان را به موقع پرداخته باشند- ارزانتر خواهد بود و دانشجویانی که از ایالتها یا کشورهای دیگر به هر دانشگاه وارد می‌شوند شهریه سنگینتری پرداخت می‌کنند. دانشگاه‌های خصوصی طبیعتاً شهریه بالاتری نسبت به دانشگاه‌های دولتی دریافت می‌کنند.

برای انتخاب یک دانشگاه یا موسسه آموزش عالی در آمریکا باید به موارد زیر توجه کنیم :

اطمینان حاصل کنید که مؤسسه آموزشی مورد نظر شما به تأیید سازمانی رسیده باشد که توسط شورای تأیید آموزش عالی و یا وزارت آموزش ایالات متحده به رسمیت شناخته شده باشد .
توجه داشته باشید که برخی از کشورها و کارفرماها انتظارات بیشتری دارند؛ به عنوان مثال، برخی از آنها هنوز مدارکی که از طریق آموزش از راه دور کسب شده است را قبول نمی کنند. حتی بزرگترین دانشگاه ها هم دانشجویان را برای همه مشاغل آماده نمی کنند .
اطمینان حاصل کنید که دانشگاه انتخابی شما انواع برنامه هایی که شما به آنها علاقمند هستید را دارا باشد.
موقعیت، تنوع اقلیم و چشم انداز در ایالات متحده بسیار زیاد است لذا به عواملی مانند علاقه به زندگی در یک محیط شهری، فراشهری یا روستایی توجه داشته باشید.
نوع مؤسسه آموزشی. مؤسسات آموزشی می توانند دولتی، خصوصی یا وابسته به مذاهب مختلف باشند. این مؤسسات می توانند بزرگ یا کوچک باشند و تعداد زیادی یا فقط عده معدودی دانشجوی خارجی در آنها مشغول به تحصیل باشند.

 دانشگاه های ایالات متحده آمریکا عموما مدارک سایر کشورها که مورد تأیید وزارت علوم آنها و برای ادامه تحصیل در آنجا معتبر است، می پذیرند. به هر حال، هر یک از دفاتر پذیرش ایالات متحده به طور مستقل تصمیم گیری می کنند. آنها تحصیلات قبلی شما را ارزیابی می کنند تا ببینند تا چه حد با برنامه های مشابه تحصیلی در ایالات متحده و شرایط ویژه برنامه تحصیلی خاصی که برای آن درخواست داده اید قابل تطبیق است.

نوع تحصیلی در ایالات متحده یعنی این که شرایط لازم برای قبولی در آنها تفاوت چشمگیری دارد . برخی از مؤسسات آموزشی بسیار گزینشی عمل می کنند، حال آنکه سایر مؤسسات اکثر متقاضیان را قبول می کنند. برای قبولی در یک برنامه آموزشی گزینشی مربوط به مقطع کارشناسی یا کاردانی، لازم است معدل مقطع متوسطه شما B باشد و یا به عبارتی جزء ۲۰ درصد ممتاز کلاس خود باشید. شرط قبولی در دانشگاه های سختگیرتر این است که جزء ده درصد ممتاز کلاس خود باشید. برای قبولی در بسیاری از دانشگاه های آمریکا فقط مستلزم اتمام تحصیلات متوسطه از مؤسسات شرایط ساده تر و حتی برنامه های آموزشی یا سایر پیش شرط های لازم برای آغاز تحصیلات دانشگاهی می باشد ( لازم به ذکر است که ممکن است شرایط اضافی برای دانشجویان خارجی وجود داشته باشد؛ به عنوان مثال، عموما تسلط به زبان انگلیسی یکی از پیش شرط های لازم برای آغاز هر گونه تحصیلات دانشگاهی است ) کافی است اطمینان حاصل کنید که آماده موفقیت در تحصیلات و پروژه های دانشگاهی می باشید؛ برنامه های آموزشی ثبت نام آزاد هم به اندازه برنامه های آموزشی مؤسسات گزینشی تر چالش انگیز هستند. دانشجویانی که به دانشکده های تحصیلات تکمیلی وارد می شوند عموما با توجه به ۶۰ واحد نهایی مقطع کارشناسی خود مورد ارزیابی قرار می گیرند. شرایط لازم برای قبولی از گروهی به گروه دیگر متفاوت می باشد و پذیرش دانشجو در این مقطع نسبت به مقطع کارشناسی و کاردانی گزینشی تر می باشد.

در صورت امکان، یکی دو سال قبل از آنکه تحصیلات خود را آغاز کنید، در خصوص درخواست ویزای تحصیلی آمریکا اقدام کنید . سال تحصیلی در ایالات متحده اواخر ماه آگوست آغاز می شود و در ماه مه پایان می یابد. همچنین شاید پذیرش نیمسال دوم (که کلاس های آن در ماه های ژانویه یا فوریه آغاز می شوند ) نیز امکان پذیر باشد، اما نه در تمام موارد. آخرین مهلت درخواست ممکن است برای برخی از دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی اواخر نوامبر باشد. همچنین، برای ثبت نام در آزمون های استاندارد، شرکت در آنها و کسب اطلاع از نمرات اخذ شده در آنها نیاز به وقت خواهید داشت. برخی از این آزمون ها فقط سالی یک یا دو بار برگزار می گردد. اما برخی از دانشگاه ها برنامه های ثبت نامی انعطاف پذیرتری دارند و درخواست ها را هر زمانی می پذیرند. همچنین، در ایالات متحده شما ملزم نیستید که تحصیلات مقطع کاردانی یا کارشناسی را بلافاصله بعد از فارغ التحصیل شدن از دبیرستان آغاز کنید. اگر مجبور باشید، می توانید به خاطر آنکه مهلت ثبت نام برای رشته مورد علاقه شما سپری شده است، یک سال دیگر صبر کنید. در دانشکده های تحصیلات تکمیلی، تعداد دانشجویان مسن تر حتی بیشتر می باشد . برخی از دانشگاه ها حتی برنامه است که از تجربه کاری قابل ملاحظه ای برخوردار هستند. با این وجود، اگر مشاغلی را ارائه می کنند که مخصوص افراد زودتر دست به کار شوید، گزینه های بیشتری را روی خود خواهید داشت و می توانید از بهترین فرصت های مربوط به کمک های مالی و امثال آن بهره بگیرید، بدون آنکه مجبور باشید عجله کنید و یا اینکه منتظر بمانید.

فرایند درخواست پذیرش در دانشگاه های مختلف آمریکا کمی متفاوت می باشد که مراحل عمومی تقاضا برای پذیرش به این صورت می باشد که تاریخ ها و مهلت های ثبت نام تعیین شده برای تافل و سایر آزمون های لازم برای رشته و مقطع تحصیلی مورد نظر خود را بررسی کنید.بعد از انجام تحقیقات لازم، فهرستی از دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی که به نظر می رسند متناسب با نیازها و اولویت های شما باشند را تهیه کنید. سپس پیام هایی را از طریق پست الکترونیک برای هریک بفرستید و از آنها خواهش کنید اطلاعات لازم و تقاضانامه های مربوطه را برای شما ارسال کنند. تقاضا نامه های هریک از تقریبا ۳ الی ۷ مؤسسه آموزشی که به بهترین وجه ممکن متناسب با نیازهای شما است را تکمیل کنید ( فقط یک مؤسسه آموزشی گزینشی را انتخاب نکنید) ، و هریک از تقاضانامه ها را به انضمام شهریه درخواست، به دانشگاه مربوطه ارسال کنید. می توانید مدارک تحصیلی و نمرات آزمون های خود را بعداً ارسال کنید؛ حال آنکه تقاضانامه های فاقد شهریه درخواست برگشت داده خواهد شد. نمرات آزمون ها باید مستقیما توسط سازمان مسئول برگزاری آزمون به دانشگاه مربوطه ارسال شود. از مؤسسات آموزشی که در آنها به تحصیل پرداخته اید درخواست کنید که کارنامه های رسمی را برای شما صادر کنند که نشان دهنده دوره های آموزشی باشد که شما در آنها شرکت کرده اید. اگر در آزمون های نهایی شرکت کرده اید، یک نسخه از نتایج این آزمون ها را نیز ارسال کنید. اکثر دانشگاه ها و دانشکده های آمریکایی درخواست می کنند که توصیه نامه هایی مستقیما توسط معلمین، اساتید، کارفرماها، یا سایر افرادی که از نقاط قوت شما آگاه هستند ارسال شود. اسناد و مدارکی که به زبان انگلیسی نیست باید به همراه ترجمه انگلیسی آنها ارائه شود.

برای پذیرش در دانشگاه های آمریکا باید در آزمون زیر شرکت کرد :

شرکت در آزمون تافل : اگر زبان انگلیسی زبان مادری شما نباشد، شما باید نمره آزمون تافل ، آزمون زبان انگلیسی به عنوان زبان دوم را ارائه دهید.قبولی در بسیاری از مؤسسات آموزش عالی مستلزم کسب حداقل نمره ۸۰ در تافل اینترنتی iBT ، حدود ۲۱۳ در تافل کامپیوتری نوع دیگری از این آزمون که دیگر ارائه نمی شود، یا حدود ۵۵۰ در تافل نوشتاری است. اگر تحصیلات دبیرستانی یا دانشگاهی خود را در ایالات متحده گذرانده باشید، یا از یک مؤسسه آموزشی چهارساله با مدرک فارغ التحصیل شده باشید، ممکن است پذیرش در برخی از دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی مستلزم ارائه مدرک قبولی در آزمون تافل نباشد. اکثر دانشگاه های آمریکا آزمون آیلتس را به جای تافل قبول می کنند، اما حتما اول با دفتر پذیرش دانشگاه مربوطه چک کنید .
آزمون استدلال SAT ممکن است برای متقاضیان قبولی در مقاطع کاردانی و کارشناسی لازم باشد. هیچ نمره استانداردی لازم نیست؛ نتایج با نمرات مقطع متوسطه و سایر معیارهای پذیرش درخواست مقایسه می شود . هریک از آزمون های مباحث SAT دانش فرد در رشته خاصی را می سنجد. ممکن است متقاضیان پذیرش در مقطع کاردانی و کارشناسی ملزم به شرکت در یکی یا چند فقره از این آزمون ها باشند .
اکثر متقاضیان مقطع تحصیلات تکمیلی باید نتایج آزمون عمومی فارغ التحصیلی GRE و گاهی آزمون های موضوعی را نیز ارائه دهند. قبولی در برخی از رشته های مقطع تحصیلات تکمیلی مستلزم کسب حداقل ۴۵۰ نمره شفاهی در آزمون عمومی است؛ قبولی در سایر رشته ها ممکن است مستلزم کسب حداقل ۴۲۰ نمره در بخش کمی هم باشد. حداقل امتیازات لازم متغیر خواهد بود. برخی از دانشگاه ها حداقل ندارند، اما نمرات را با نمرات مقطع کارشناسی و سایر معیارهای درخواست برای پذیرش در مقطع تحصیلات تکمیلی می سنجند. آزمون پذیرش متقاضیان در مقطع تحصیلات تکمیلی رشته های مرتبط با بازرگانی و حسابداری معمولاً باید در تحصیلات تکمیلی مدیریت یعنی GMAT شرکت کنند. متقاضیان پذیرش در برخی از برنامه های تحصیلی ممکن است این حق را داشته باشند که بین شرکت در آزمون GMAT یا GRE یکی را انتخاب کنند .

تحصیل به منزله سرمایه گذاری برای آینده است که می تواند سود سرشاری را به بار آورد. تحصیل در ایالات متحده گزینه های بیشتری نسبت به سایر نظام های آموزشی ارائه می دهد و این فرصت را برای فرد فراهم می کند که برنامه های آتی خود را با برنامه آموزشی خود تطبیق دهد. برای آنکه بتواند در زمینه تحصیل در ایالات متحده سرمایه گذاری کند، برنامه ریزی هوشمندانه بسیار ضروری است . لازم است تحقیقاتی انجام دهد و امکانات موجود برای تأمین بودجه تحصیل در ایالات متحده که متناسب با نیازها و توان مالی فرد را شناسایی کند.

دانشگاه یا مؤسسه آموزش عالی که قرار است در آن به تحصیل بپردازید، محتمل ترین منبع تأمین بودجه خارجی است طبق بیش از مؤسسه تحصیلات بین المللی ، آمارهای موجود در ۱۰ درصد از دانشجویان خارجی مقاطع کاردانی و کارشناسی و ۴۵ درصد از دانشجویان خارجی مقطع تحصیلات تکمیلی در ایالات متحده بودجه اولیه را از دانشگاه یا مؤسسه آموزش عالی خود دریافت می کنند. طبق آمار، امکان تأمین بودجه تحصیلات برای دانشجویان مقطع تحصیلات تکمیلی بیشتر است اما برخی از مؤسسات آموزش عالی در مقطع کارشناسی هم بورسیه هایی را بر اساس شایستگی علمی یا، گاهی خدمات اجتماعی، توانمندی های ورزشی، استعداد در هنرهای تجسمی یا نمایشی، یا سایر معیارها اعطاء می کنند. . دستیاری در زمینه تدریس یا تحقیق یکی از کمک هزینه های تحصیلی است که دانشگاه ها به دانشجویان مقطع تحصیلات تکمیلی اعطاء می کنند. از دانشجویانی که مقام دستیاری به آنها اعطاء شده است انتظار می رود که به بخش هایی از کلاس های مقاطع کاردانی یا کارشناسی درس بدهند و یا اینکه در امر تحقیق و پژوهش به اساتید خود کمک کنند. در عوض، ممکن است به آنها حقوقی پرداخت شود که بخشی از هزینه های تحصیلی آنها را تحت پوشش قرار دهد یا اینکه ممکن است از پرداخت شهریه معاف شوند. معمولاً بلافاصله به دانشجویان سال اول مقطع تحصیلات تکمیلی مقام دستیاری اعطاء نمی شود. انتظار می رود که ابتدا آنها توانایی های علمی و آموزشی و نیز تسلط به زبان انگلیسی خود را نشان دهند. دستیاری در برخی از رشته های تحصیلی بیش از سایر رشته ها موجود است. به عنوان مثال، تعداد پست های دستیاری در علوم پایه بیشتر از علوم انسانی و علوم اجتماعی است و تعداد پست های دستیاری در برنامه های حرفه ای مانند تجارت یا حقوق بسیار معدود می باشد . همچنین باید بررسی کرد چه برنامه های کمکی در سطح دولت محلی و بین المللی وجود دارد، که از حدود ۴ درصد از دانشجویان خارجی در ایالات متحده پشتیبانی به عمل می آورند . بالاخره اینکه، منابعی همچون شرکت های خصوصی و بنیادهای بین المللی کمک هزینه هایی را برای تحصیل اعطاء می کنند. معمولاً رقابت شدیدی بر سر این گونه منابع وجود دارد و این منابع فقط بخش های کوچکی از هزینه های تحصیل را متقبل می شوند. به هر حال، این گونه کمک هزینه ها، به همراه سایر بودجه ها، می تواند در کمک به شما برای رسیدن به هدف ادامه تحصیل در ایالات متحده مؤثر باشد.

 معمولا محض اینکه تصمیم گرفتید در چه دانشگاهی به ادامه تحصیل بپردازید و فرم رسمی I-20 که نشان دهنده پذیرش شما در آن دانشگاه است را دریافت کردید. چنانچه دانشجوی بورسیه هستید، باید فرم DS-2019 را از سازمان بورس دهنده خود دریافت کنید. DS-2019 فرمی است که نشان می دهد شما در برنامه آنها شرکت می کنید و باید هنگام درخواست مورد استفاده قرار دهید.

الف) می توانید به عنوان یک دانشجوی تمام وقت دانشگاهی یا زبان وارد آمریکا شوید.

ب ) می توانید به طور قانونی در دانشگاه کار پاره وقت انجام دهید. همچنین اگر شرایط پس از ورود تغییر کند و لازم شود، می توانید خارج از دانشگاه کار کنید.

ج ) شما واجد شرایط اشتغال به عنوان بخشی از آموزش عملی اختیاری خود هستید.

د ) می توانید به داخل و خارج از آمریکا سفر کنید و یا تا پایان تحصیلات خود در آمریکا بمانید.

ه ) می توانید وابستگان خود (همسر و فرزندان مجرد زیر ۲۱ سال) را برای زندگی با خود به آمریکا بیاورید.

و ) ویزای تحصیل در آمریکا به سرعت صادر می شود.

با موفقیت دوره آموزشی که معمولاً برای ثبت نام مورد نیاز است را به پایان رسانده اید.
به اندازه کافی به زبان انگلیسی مسلط هستید که بتوانید دوره تحصیل مورد نظر را دنبال کنید، یا مدرسه ای که قصد شرکت در آن را دارید برنامه ویژه ای برای آموزش زبان انگلیسی برای شما یا انجام دوره به زبان مادری شما تنظیم کرده است.
منابع مالی کافی برای سال اول تحصیل دارید و دسترسی به منابع مالی برای سال های بعد دارید.
باید اقامت دائم و دلایل کافی در کشور خود، که قصد ندارید آنجا را ترک کنید، داشته باشید.
برای دوره کامل آموزش توسط موسسه آموزشی تایید شده توسط خدمات مهاجرت و شهروندی (USCIS) آمریکا پذیرفته شده اید. موسسه باید فرم I-20A-Bمخصوص USCIS، یعنی گواهی واجد شرایط بودن برای وضعیت دانشجویی F-1 غیرمهاجرتی برای دانشجویان دانشگاهی و زبان، را برای شما ارسال کند.
قصد دارید پس از اتمام دوره تحصیل آمریکا را ترک کنید. می توانید این را با ارائه مدارک دلبستگی های اقتصادی، اجتماعی و یا خانوادگی در میهن خود که پس از اتمام تحصیل شما را وادار به ترک آمریکا می کند، ثابت کنید.
تحصیل پیشنهاد شده برای شما در آمریکا در کشور شما نیز مفید خواهد بود، در نتیجه پس از اتمام تحصیل شما را وادار به ترک آمریکا می کند.

 ترجمه رسمی مدرک دیپلم و یا پیش دانشگاهی همراه با ریز نمرات .
مدرک زبان الزامی نمیباشد ولی در صورت عدم شرکت در دوره های زبان دانشگاه مدارک تافل با حداقل نمره ۷۰ در آزمون IBT و ۵۰۰ در آزمون PBT و یا IELTs با نمره ۶٫ نیاز میباشد.
کپی از صفحه اول پاسپورت (ترجمه شناسنامه برای کسانی که پاسپورت در حال حاضر ندارند).
رزومه شخصی (Resume\CV) به زبان انگلیسی
ارسال پروفایل کاری برای رشته های مرتبط با طراجی ، گرافیک و یا معماری.

ترجمه رسمی مدرک لیسانس همراه با ریز نمرات چهارساله
کپی مدارک TOEFL با حداقل نمره ۹۰ در آزمون IBT و ۵۵۰ در آزمون PBT و یا IELTs با نمره ۷٫
کپی از صفحه اول پاسپورت (ترجمه شناسنامه برای کسانی که پاسپورت در حال حاضر ندارند).
تأییده مقالات به زبان انگلیسی
ترجمه از صفحه آخر پایان نامه همراه با تأیید از دانشگاه
رزومه شخصی (Resume/CV) به زبان انگلیسی
حداقل ۳ توصیه از اساتید (۴ توصیه نامه پیشنهاد می شود)
کپی از مدرک GRE/GMAT (در صورت وجود)
انگیزه نامه تحصیلی در خصوص رشته مورد علاقه (Statement of purpose)

ترجمه رسمی از کلیه مدارک دانشگاهی لیسانس و فوق لیسانس به همراه ریز نمرات
کپی از مدرک TOEFL با حداقل نمره ۹۰ از آزمون IBT و ۵۵۰ از آزمون PBT
کپی از مدرک GRE/GMAT (در صورت وجود)
حداقل ۴ توصیه نامه تحصیلی از استاد ، مدیران همکار و محققان همکار
پروپوزال تحقیقاتی در مورد رشته مورد نظر برای تحصیل در مقطع دکتری
ترجمه رسمی از صفحه آخر پایان نامه های لیسانس و فوق لیسانس با ذکر نمره
رزومه و سوابق کاری (Resume/CV)
تأییده مقالات علمی منتشر شده (در صورت وجود)
ترجمه رسمی کلیه مدارک مثبت تحصیلی، تحقیقاتی،کاری،سمینار ها، تشویق نامه ها و … (در صورت وجود)
کپی از صفحه اول پاسپورت (ترجمه شناسنامه برای کسانی که در حال حاضر پاسپورت ندارند)
انگیزه نامه تحصیلی (Statement of Purpose)
در صورت نیاز ممکن است دانشگاه از متقاضی درخواست Essay نماید.

هزینه تحصیل در آمریکا بسته به نوع رشته و محل تحصیل و کیفیت دانشگاه بسیار متفاوت میباشد.

هزینه تحصیل در آمریکا مخصوصاً برای دانشجویان خارجی بسیار بالاست. معمولا دانشجویان از یکی از سه طریقه بورس، دستیار تحقیق یا RA و یا دستیار تدریس یا TA نه تنها از پرداخت شهریه معاف می شوند، بلکه درآمدی نیز کسب می کنند.

دانشگاه های آمریکا به دو دسته تقسیم می شوند: مراکز دولتی (با پشتیبانی دولت) و خصوصی (مستقل). شهریه ی دانشجویان خارجی در دانشگاه های دولتی معمولا در مقایسه با هزینه های دانشگاه های خصوصی ارزان تر است. لازم به ذکر است که هزینه ی یک برنامه در یک دانشگاه آمریکایی لزوما با کیفیت آن مرتبط نیست.
هزینه ی شهریه برای دانشگاه های مختلف، متفاوت است و بطور گسترده ای بسته به هر دوره متغیر است. این هزینه ها می تواند از مقدار کمی مثلا ۵,۰۰۰ دلار در سال برای دانشگاه های دولتی گرفته تا ۳۰,۰۰۰ دلار در سال برای برخی دانشگاه های خصوصی، تغییر کند. برای اطلاع از جزئیات بیشتر، لطفا با دانشگاه ها ارتباط برقرار کنید.

هزینه های تقریبی زندگی در طول یک سال حدود ۱۰,۰۰۰ دلار است که شامل هزینه ی مسکن و دیگر مخارج روزانه می شود. هزینه ها بسته به سبک زندگی و استان محل تحصیل متغیر است. مخارج اصلی عبارتند از:
– اجاره: ۴۰۰ دلار در ماه
– خوار و بار: ۱۰۰ دلار در ماه
– آب و برق: ۱۰۰ دلار در ماه
– تلفن: ۵۰ دلار در ماه
– هزینه های متفرقه: ۲۰۰ دلار در ماه
بسته به سبک زندگی تان، هزینه های زندگی می تواند از ۷۰۰ تا ۱۰۰۰ دلار در ماه متغیر باشد. می توانید خانه/ آپارتمان را با دیگران مشترک شوید تا هزینه های آب و برق، هزینه تلفن ثابت و تا حدی خوار و بار کاهش یابد.

تحصیلات کارشناسی
اگر قصد دارید که بدنبال کمک هزینه ی مالی برای تحصیلاتتان در خارج از کشور باشید باید درخواست کمک مالی را به همراه اپلیکیشن ارسال کنید. شرایط دریافت کمک های مالی به طرز قابل ملاحظه ای متغیر است. با مراجعه به وبسایت کالج ها از میزان کمک های مالی و نحوه ی دریافت آن ها می توانید اطلاع کسب کنید. به طور کلی برای دریافت کمک، دانشجویان مقطع کارشناسی باید فرم های کمک مالی مختص همان کالج را پر کنند؛ بعلاوه ی فرم کمک مالی مخصوص دانشجویان خارجی که توسط کالج فراهم شده است. گاهی گواهی بانک نیز لازم است. برخی جزئیات که معمولا در این فرم ها خواسته می شوند عبارتند از:
– کل درآمد شخصی سالانه
– کل درآمد سالانه ی والدین
– میانگین هزینه های سالانه ی زندگی
– جزئیاتی درمورد سرمایه های خود و والدین
– منابع تأمین هزینه های تحصیل؛ غیر از فاند از طرف دانشگاه

معافیت از پرداخت شهریه
این نوع کمک مالی به آن معناست که دانشجو لازم نیست شهریه دانشگاه را بپردازد. هرچند هزینه های عام (برای استفاده از تسهیلات دانشگاه مانند کتابخانه، کامپیوترها و خدمات ورزشی و بهداشتی) عموما باید توسط دانشجو تأمین شود. معافیت شهریه به کرات همراه با کمک هزینه ی تحصیلی یا کمک هزینه ی پژوهشی/ آموزشی (Research/Teaching Assistantship) اعطا می شود.

هنگامی که درمورد تأمین هزینه های تحصیل و زندگی خود در ایالات متحده فکر می کنید، به یاد داشته باشید که نمی توانید روی کار کردن در این کشور حساب کنید مگر اینکه کمک هزینه ی پژوهشی یا آموزشی به شما اعطا شود. زمانی که شواهد منابع مالی خود را ارائه می کنید، نمی توانید براساس درآمد بالقوه ی خود پاسخی بدهید. درآمدی که براساس آن درخواست می دهید باید تضمین شده معادل یا بیشتر از هزینه های سال اول تحصیلتان باشد.
قوانین مهاجرتی درمورد کار کردن با ویزای دانشجویی بسیار سخت گیرانه است. حالت F-1 که معمول ترین حالت برای دانشجویان خارجی و تمام وقت می باشد، اجازه ی کار نیمه وقت و استخدام در محیط دانشگاه را (کمتر از ۲۰ ساعت در هفته) می دهد. حالت دانشجویی J-1 اجازه ی استخدامی مشابه با محدودیت های مشابه را می دهد تا جایی که مجوز توسط اسپانسر برنامه ی تبادلی داده شود. دارندگان ویزای M-1 برای برنامه های تکنیکی و فنی و حرفه ای اجازه ندارند در طی دوره های تحصیلشان کار کنند.
مشاغلی که در دانشگاه وجود دارند معمولا حقوق بالایی ندارند و مطمئنا در حدی نیستند که هزینه های تحصیل در دانشگاه را تأمین کنند. روی این شغل ها بعنوان چیزی بیشتر از مکملی کنار کمک هزینه های دیگر، حساب نکنید.

دانشجویان خارجی واجد شرایط دریافت وام های دولتی آمریکا نیستند اما می توانند برای تحصیل در آمریکا، وام های خصوصی دانشجویان خارجی را دریافت کنند. تا زمانی که شما در یک مدرسه ی تأیید شده حضور دارید و یک شهروند آمریکا یا فردی با اقامت دائم وجود دارد که برای شما امضا کند، می توانید هر چقدر که لازم دارید قرض بگیرید. دقت کنید بیش از اندازه قرض نگیرید؛ شما باید تنها به مقداری که واقعا برای پوشش هزینه های تحصیل و زندگی در آمریکا نیاز دارید، قرض بگیرید.

اکثر دانشجویانی که مساعدت دریافت می کنند معمولا در قالب دستیار پژوهشی یا آموزشی می باشد. این کمک های مالی معمولا پول و مقرریِ کافی برای تامین هزینه های زندگی در حد ابتدایی و پرداخت شهریه فراهم می آورند. برای کسب درآمد بیشتر می توان تا حداکثر ۲۰ ساعت در هفته کار کرد. این کمک هزینه ها برای دوره های کارشناسی ارشد و یا دکترا فراهم می باشد. دستیار آموزشی معمولا در دانشگاه هایی که کلاس های کارشناسی پر جمعیتی دارند، درآمد بالاتری نسبت به دانشگاه های دیگر دارد. کمک هزینه ی پژوهشی در رشته ها و دانشگاه هایی که پژوهش بطور قابل ملاحظه ای در حال پیشرفت است، معمول تر است. بروشورهای اطلاعاتیِ اکثر دانشگاه ها، این اطلاعات را در اختیار می گذارند. گاهی قبل از اینکه این کمک مالی اعطا شود، لازم است که توانایی آموزشی و پژوهشی فرد اثبات شود. از این رو، بسیاری از دانشگاه ها تنها پس از ترم اوّل، این مساعدت را اعطا می کنند. همچنین احتمالا لازم است که آزمون انگلیسی گفتاری (TSE) را هم برای اثبات توانایی کار به عنوان دستیار آموزش بگذرانند.

جستجو برای

آزمون SAT آزمونی است که پس از اتمام دوره متوسطه و برای ورود به دانشگاه های آمریکا مورد استفاده قرار می گیرد. در دو نوع General و Subject برگزار می گردد. این آزمون در ایران برگزار نمی گردد.

تفاوت SAT با ACT :

یکی از دو امتحان استاندارد برای ورود به دانشگاه در آمریکا است. اولین بار در پاییز سال ۱۹۵۹ برای رقابت با SAT دیگر امتحان ورودی دانشگاه توسط آقای اورت فرانکلین لیندکوییست شروع به کار می‌کند. دانش آموزان بسته به انتخاب خود و توانایی‌های خود می‌توانند هر کدام از دو امتحان را برای ورود به دانشگاه بدهند.

کالج چیست؟
اغلب از دو موسسه کالج ( Community College ) و دانشگاه ( University ) در ایران معنای واحدی دریافت میشود. کالجهای محلی که به طور محدود از سال ۱۹۰۱ در ادامه تحصیلات دبیرستانی بوجود آمدند امروزه به یکی از مهمترین پایه‌های تحصیلی کشور آمریکا مبدل شده‌اند و روز به روز بر کیفیت و کمیت آنها افزوده میشود. صرفنظر از تفاتهای ایالتی و برخی دروس، کالجهای منطقه‌ای دو هدف عمده را دنبال میکنند: آماده‌سازی نیروی کار فنی در کوتاهترین مدت ممکن و آماده‌کردن دانشجویان برای انتقال به رده‌های بالاتر تحصیلی در دانشگاهها. برای ورود به بازار کار در بسیاری از رشته ها مانند کارهای دفتری، طراحی‌داخلی، آرایشگری، جوشکاری، مکانیکی، و برقکاری بسیاری از افراد ترجیح میدهند به جای دوره‌های طولانی مدت چهارساله از زمان بیشترین بازده را داشته و دوساله فارغ‌التحصیل شوند. کالج‌ها با فراهم‌آوردن امکانات فنی و آموزشی این افراد را بعد از دو سال با مدرک فوق دیپلم روانه بازار کار میکنند. برای مدرک فوق دیپلم گذراندن حداقل شصت تا شصت و شش واحد درسی اجباری است. همه دانشجویان باید دروسی در زمینه ریاضی، زبان انگلیسی، و یک زبان خارجی بگذرانند و بقیه واحد‌ها را نیازهای خاص آن رشته پر میکند.

ورود به کالج‌ها بسیار ساده‌تر از ورود به دانشگاه است. مدرک دیپلم دبیرستان از هرکشوری برای ثبت نام در این کالج‌ها کافیست. سپس امتحان ساده‌ای از ریاضی و زبان انگلیسی خواهید داشت که بر اساس نتایج آن سطح اولین کلاس ریاضی و زبان- که اجباری هستند- مشخص میشود.
اگر هدف دانشجو اخذ مدرک فوق دیپلم باشد برنامه واحد‌های آنها با دانشجویانی که قصد راهیابی به دانشگاه را دارند متفاوت خواهد بود. به این دلیل مشاوره با اساتید و مشاورین دانشگاه سودمند است. اگر هدف انتقال به دانشگاه باشد دانشجو باید حداقل شصت و حداکثر شصت و شش واحد درسی را در کالج بگذراند. یعنی دو سال از چهار سال دوره لیسانس را در کالج و دوسال بعد را در دانشگاه مقصد بگذراند. هرچند واحد‌ها و معدل لازم با توجه به رشته و دانشگاه مقصد متغیر است اما معمولا دانشجویان موظف به گذراندن تقریبا چهل واحد در حوزه‌های مثل جامعه‌شناسی و علوم انسانی، زبان انگلیسی، ریاضی و هنر هستند.

چرا مستقیم از دانشگاه شروع نکنیم؟

برای ورود به بسیاری از دانشگاهها باید امتحان تافل داد اما انتقال واحدها از کالج شما را از مشکل خلاص میکند. شهریه کالجها در مقایسه با دانشگاهها بسیار ناچیز است. شما میتوانید شصت واحد اولیه را با قیمت بسیار کمتری بگذرانید و برای ادامه دوره از وامهای دولتی-اگر واجد شرایط باشید- استفاده کنند. برخلاف دانشگاهها کالجهای منطقه‌ای تقریبا در همه شهرها وجود دارند. بنابراین این امکان هست که اگر با خانواده هستید در هزینه مسکن صرفه جویی کنید. از آنجا که بسیاری از دانشجویان کالجها شاغل هستند در کالجها واحدها در دوره‌های بسیار متنوعی ارائه میشود. این دوره‌ها شامل تمام ترم (هجده هفته‌ای) و هشت و شش هفته‌ای هستند. از سوی دیگر کلاسها در ساعتهای متفاوت ارائه میشوند و این به شما کمک میکند تا بدون اینکه لطمه‌ای به کارتان بخورد همه کلاسها را شبها یا آخر هفته بگذرانید. از طرفی کلاسهای کوتاه مدت به شما اجازه میدهد که در مدتی معین تعداد بیشتری کلاس بگذرانید. این سبک ارائه کلاسها برای افراد شاغل غنیمت بزرگی است که معمولا در دانشگاهها موجود نیست. اساتید کالج به اندازه اساتید دانشگاه سختگیر نیستند و این به شما فرصت خوبی برای بهبود معدلتان میدهد. از طرفی برای بسیاری از دانشگاهها که پذیرش مستقیم به آنها ساده نیست معدل خوب از یک کالج معتبر و یک تقاضانامه قوی برای پذیرش کفایت میکند.

چند نکته را به خاطر داشته باشید
معمولا ویزای دانشجویی برای دانشجویانی صادر میشود که قصد ادامه تحصیل در دوره‌های تکمیلی را دارند. بنابراین تقاضا برای ویزای تحصیلی برای کالجهای منطقه‌ای ممکن نیست هرچند بعضی از کالجها به طور محدود به تبادل دانشجو با کشورهای دیگر میپردازند. بهترین منبع برای کسب اطلاعات در این مورد وب سایت کالج است که شما باید در بخش دانشجویان بین‌المللی یا تبادل دانشجو به جستجوی اطلاعات بپردازید. اگر با ویزای دانشجویی در آمریکا اقامت دارید مشکل اجازه کار کردن در آمریکا را خواهید داشت و تنها اجازه کارهای نیمه وقت در داخل محوطه دانشگاه را دارید. توجه داشته باشید که وامهای دولتی برای کالجها بسیار محدودتر از دانشگاهها هستند و معمولا همه هزینه‌ها را شامل نمیشوند.
کالج مقطع آموزش عمومی بالاتر از سطح دبیرستان است اما نباید با دوره‌های چهارساله دانشگاهی مقایسه شود. مهمترین بخش شناسایی هدف است. اگر هدف فرد ورود به بازار کار در کمترین زمان ممکن است (مخصوصا در کارهای فنی که تجربه مهمترین نکته است) دورهای دوساله تخصصی کالج این امکان را برای فرد فراهم میکند که با کمترین هزینه وارد بازار کار شود. اما برای ورود به بازار کار فشرده و تخصصی بسیاری از مشاغل مانند پزشکی یا مهندسی کالج تنها میتواند نقطه شروع خوبی باشد به شرط اینکه به انتقال به دانشگاه معتبری منجر شود. همانطور که پیشتر توضیح داده شد کالج‌‌ها راه ورود به دانشگاهها را آسانتر میکنند و میتوان از آنها برای رسیدن به تحصیلات بالاتر در دانشگاههای معتبر استفاده کرد.

کار و فعالیت شغلی

ابتدا لازم است تا بعد از بررسی و مطالعه کافی و لازم و در نظر گرفتن ریسکهای سرمایه گذاری ، نسبت به ثبت شرکت برای فعالیت شغلی خود اقدام نماییم .

شرکت سهامی یا Co) Corporation)

عنوان قانونی یک شرکت، که موسسه را در برابر مسائل قانونی شخصی سهامداران آن محافظت می کند. بدین مفهوم که موسسه دارای یک شخصیت مجزا است و تنها در مورد خود به قانون پاسخگو خواهد بود و اعمال سهامداران، خارج از حیطه موسسه، به موسسه آسیبی از نظر قانونی نمی رساند.
شرکت بر اساس در امد سالیانه خود مالیات می پردازد و سهامداران شرکت نیز زمانی که از سود شرکت درامدی به حسابشان ریخته شود مالیات آن را می پردازند. یک شرکت سهامی توسط و یا تحت نظارت اعضای هیئت مدیره بر اساس قوانین شزکت اداره می شود. شرکت توسط مسئولین خود به صورت روزانه اداره می شود و سهامداران دخالتی در اداره شرکت به صورت روزانه ندارند. قوانین شرکت بر اساس موافقت کمیته ای از اعضاء هیئت مدیره و سهامداران شرکت می تواند تغییر کند. سهامداران به طور شخصی مسئولیتی در برابر شرکت ندارند.

شرکت با مسئولیت محدود یا LLC)Limited Liability Company)

این نوع شرکت مزایای شرکت و مالکیت انحصاری را یک جا در خود دارد که اصطلاحا به آن مختلط (Hybrid) می گویند. این نوع شرکت دارای موجودیت قانونی مجزایی بوده و اعضا خود را در برابر تعهدات قانونی شرکت دارای مصونیت می کند، به این معنی که اعضا تنها به اندازه سرمایه خود در شرکت مسئول تعهدات و قروض شرکت هستند.
تمامی اعضا می بایست موافقتنامه اجرایی (Operating Agreement) را چه به صورت شفاهی و چه به صورت کتبی مورد تایید قرار بدهند. اداره مالیات ایالتی (Franchise Tax Board) به طور خودکار شرکت های با مسئولیت محدود را در دسته بندی شرکت های مشارکتی با حداقل دو عضو قرار می دهد مگر اینکه شرکت تصمیم گرفته باشد که به صورت کمپانی برگه های مالیات خود را فایل کند.
تفاوت دو حالت فوق از نظر مالیاتی :
• چنانچه به صورت مشارکتی باشد سود و زیان شرکت متوجه اعضا خواهد بود و شرکت تنها می بایست حداقل مالیات سالیانه ایالتی بعلاوه هزینه سالیانه بر اساس کل درامد را بپردازد.
• چنانچه به صورت شرکت سهامی یا کمپانی تصمیم به پرداخت مالیات گرفته باشند ، علاوه برحداقل مالیات ایالتی ، مالیات درآمد سالیانه شرکت نیز اخذ می شود.
سرپرست ها یا منیجرهای شرکت چنانچه در اساسنامه (Article of Organization) قید شده باشد می تواند عضو شرکت نباشد.. در غیر این صورت شرکت توسط اعضای خود سر پرستی خواهد شد که در این حالت هر عضو نماینده شرکت تلقی می شود ، قدرت اجرایی دارد و حق رای برای هر گونه تغییر در شرکت را دارا است.
اعضا و سرپرست های یک شرکت با مسئولیت محدود هم ردیف با سهامداران در یک شرکت سهامی یا کورپوریشن هستند.

مشارکت با مسئولیت محدود یا LLP) Limited Liability Partnership )

در این نوع بیزینس، شرکا دارای چتر حمایتی در برابر مسئولیت های شخصی هستند. هر شریکی می بایست دارای پروانه کاری مرتبط تحت قنون کالیفرنیا باشد که نشان دهد وی در امر حسابداری عمومی ، قانون یا معماری فعالیت می کند.
در LLP مالیات بر درآمد به شرکت تعلق نمی گیرد بلکه هرگونه سود و زیان شرکت مستقیما به حساب شرکا ریخته می شود و هر کدام از اعضا ملزم به اعلام درآمد خود از شرکت روی گزارش مالیاتی خود هستند.
مانند هر شرکت دیگر، تمامی اعضا دارای حقوقی برابر در اداره شرکت هستند مگر اینکه به صورت دیگری موافقت کرده باشند. قوانین داخلی بسته به نظر اعضا کاملا منعطف بوده و کنترل و اداره شرکت می تواند به صورتهای مختلفی در دستورالعمل کار تعریف شود.
هر شریک طبق قانون مسئول تعهداتی است که در نتیجه فعالیت یا عدم فعالیت وی به روی دوش شرکت گذاشته می شود . علاوه بر این هر عضو مسئول بدهی و تعهدات شرکت طبق آنچه که در اساسنامه شرکت آمده است می باشد.

مشارکت عام یا GP) General Partnership)

در این گونه شرکت می بایست دونفر یا بیشتر از اعضا در گیر مسئولیت کاری در شرکت برای کسب درآمد باشند .
در GP مالیات بر درآمد به شرکت تعلق نمی گیرد بلکه هرگونه سود و زیان شرکت مستقیما به حساب شرکا ریخته می شود و هر کدام از اعضا ملزم به اعلام درآمد خود از شرکت روی گزارش مالیاتی خود هستند.
تمام اعضا از طریق قرارداد چه به صورت زبانی و یا به صورت متن که در آن تمام مفاد اجرایی شرکت اورده می شود شرکت را تشکیل می دهند. قراداد و نوع کنترل شرکت دارای محدودیت خاصی نیست و بسته به نظر اعضا می تواند به شکل های مختلفی تعریف شود.
تمامی اعضا به طور کامل مسئول کلیه تعهدات و دیون شرکت بوده و همچنین مسئول هر گونه اشتباه و عمل خلاف قاعده هر عضوی در حیطه کاری شرکت می باشند.
مورد مسئولیت های اعضا شرکت تحت عنوان GP-1 می تواند در اداره فدرال به عنوان یک دستورالعمل شرکتی فایل شود. . این پرونده حوزه مسئولیت و تعهدات و مرزهای مشخص کاری و هر موضوع مرتبط را برای بعضی از اعضا و یا تمامی اعضا تعیین می کند
LP Limited Partnership مشارکت محدود توسط دو نفر یا بیشتر تشکیل می شود و حداقل یک نفر به عنوان عضو اصلی اداره شرکت را با مسئولیت شخصی به عهده می گیرد، و حداقل یک نفر از اعضا به عنوان شریک تنها به عنوان سرمایه گذار بدون هیچ مسئولیتی در اداره شرکت وجود دارد.
تمام اعضا چه افراد فعال و چه غیر فعال از طریق قرارداد چه به صورت زبانی و یا به صورت متن که در آن تمام مفاد اجرایی شرکت اورده می شود شرکت را تشکیل می دهند.
شرکت توسط اعضا اصلی (General Partner) مدیریت می شود و مسئولیت اصلی شرکت در همه زمینه ها به عهده آنهاست و اعضای غیر فعال بری از این مسئولیت ها هستند و تنها سرمایه انها که در شرکت سرمایه گذاری کرده اند می تواند در خطر باشد. چنانچه افراد غیر فعال و غیر اصلی بخواهند در اداره شرکت فعالیتی داشته باشند ، ممکن است که مزایای یک شریک غیر فعال را از دست بدهند و مسئولیت تمام ریسک ها و تعهدات شرکت نیز مانند اعضا اصلی به دوش آنها نیز بیفتد.

مالکیت انحصاری یا SP) Sole Proprietorship)

در این نوع شرکت صاحب شرکت مسئولیت مدیریت و اجرایی کردن و کنترل و مالیات و تعهدات شرکت تماما به عهده اوست.
چنانچه مسئول شرکت نامی به جر نام شخصی خود برای شرکت خود انتخاب کند می بایست این نام را تحت نام مجازی (Fictitious Business Name) را در اداره ثبت بیزینس در شهر محل کار خود (county clerk’s office) ثبت کند

برای ثبت اسم مجازی، بیزینس باید دارای یکی از دو حالت زیر باشد:

شرکت با مالکیت انحصاری (Sole proprietorship) :
o توجه: در این حالت نام شرکت و نام صاحب شرکت نباید یکی باشد.
شرکت هایی که تمایل دارند بیزینس (یا بیزینس هایی) را، تحت نامی غیر از نام اصلی ایجاد کنند.

در بسیاری از شهر ها و شهرستان ها شرکت ها نیاز مند گرفتن پروانه یا مجوز محلی برای انجام بیزینس در آن ناحیه هستند. علاوه بر پروانه ،مجوز های (permits) متفاوتی مانند مجوز پارکینگ و یا مجوز محل کار شرکت نیز ممکن است مورد نیاز باشد.

یک کمپانی می تواند علامت تجاری شرکت خود یا علامت سرویسی را که ارائه می کند را در اداره ایالتی با تکمیل کردن فرم تقاضا و پرداخت هزینه آن ثبت کند.

به دلیل قوانین پیچیده و سختگیرانه مالیاتی ، بهتر است که کمپانی ها از افراد حرفه ای مانند حسابدار های عمومی و یا وکلای مالیاتی در ارتباط با تهیه اوراق مالیاتی و پاسخ به سوالات آن کمک بگیرند.

امور املاک و مسکن

خیر. برای خرید هرگونه ملکی در آمریکا اعم از تجاری یا مسکونی یا زمین, شما به هیچ گونه ویزایی در آمریکا احتیاج ندارید.

قانون اساسی آمریکا بالاترین دستور حقوقی امریکا است و به دولت آمریکا اجازه غصب زمین, مگر در مواردی بسیار خاص که غصب برای منفعت عمومی باشد و پول آن تمام و کمال به شخص مالک پرداخت شود، نمیدهد.

البته موارد دیگر بسیار استثنا غصب هم وجود دارد که وکیل شما میتواند به شما خاطر نشان کند, از جمله اگر ملک به طور سیستماتیک و با اطلاع مالک برای کارهای غیرقانونی مثل قماربازی‌های تجاری بدون جواز استفاده شود.

برای هر ملک (این شامل مالیات بر در آمد نمیشود) در ایالت کالیفرنیا مالیات سالانه ۱.۲% آخرین قیمت خرید ملک در سال خرید و یا ۱.۲% ازرش گذاشته شده بر ملک از طرف سازمان ارزشگذاری منطقه‌ای که ملک در ان واقع است, در سالهای پس از خرید میباشد.

وام ۳۰ ساله با مبلغ ثابت (۳۰Year Fixed Mortgage) نوعی وام مسکن است که بهره آن در طول ۳۰ سال ثابت می ماند. امروزه، این نوع از وام های مسکن از محبوبیت بالایی برخوردار هستند، مخصوصا در بین افرادی که برای اولین بار منزل می خرند.

راحت تر می توانید مخارج ماهانه خود را تنظیم کنید، زیرا اقساطی که پرداخت خواهید کرد در هر ماه، ثابت است.
در مقایسه با سایر برنامه های وام مسکن، بازپرداخت ماهانه کم تری دارد.
اگر شما قصد دارید تا برای مدت طولانی تری، یا به مدت نامشخصی، در ملک خود بمانید، مدت بازپرداخت ۳۰ ساله مناسب تر است.
از آن جایی که معمولا بازپرداخت وامتان کم تر است، می توانید مقداری پول برای مواقع ضروری هم پس انداز نمایید، یا پولتان را برای بازپرداخت وام دیگرتان که بهره بالاتری دارد، صرف کنید، و یا سرمایه گذاری های متنوع تری بکنید.
وقتی که مبلغ بهره وامی کم است، شاید مایل باشید که تا ابد آن را در همین مقدار کم نگه دارید.

ویژگی های منفی وام ۳۰ ساله ثابت

مقدار بهره این نوع وام، در مقایسه با وام های ثابت کوتاه مدت یا وام با بهره متغیر، بالاتر است.
بیشتر افراد پیش از اتمام قرارداد ۳۰ ساله، منزل خود را می فروشند یا مبلغ وامشان را تغییر می دهند.
در آغاز دریافت وامتان، ارزش دارایی خالص منزلتان به سرعت پیشرفت نخواهد کرد.

غالبا، اگر بخواهید بخشی از مبلغ وام مسکن ۳۰ ساله خود را از پیش، پرداخت کنید، مشکلی نخواهد بود، بنابراین شما همواره این انتخاب را دارید که وامتان را سریعتر پرداخت کنید و پول بیشتری برای بازپرداخت مبلغ اصلی وام به کنار گذارید، بدون این که مجبور شوید که برای دریافت یک وام کوتاه مدت با بهره ثابت، اقدام کنید.

خرید ملک در آمریکا یکی از راه های سرمایه گذاری است که البته در آمریکا زیاد هم سود ده نیست. مراحل قانونی خرید ملک در آمریکا با استفاده از تسهیلات بانکی و وام مسکن به مراتب پروسه زمانی طولانی تری نسبت به ایران دارد که این بازه زمانی بین ۲۵ تا ۳۰ روز می باشد که این زمان برای انجام مراحل قانونی خرید ملک کافی می باشد البته اگر ملک را به صورت نقد خریداری نمایید پروسه ای کوتاه مدت تر از پروسه خرید با استفاده از تسهیلات بانکی می باشد که تنها بین ۷ تا ۱۰ روز زمان لازم است. مرحله قانونی بعدی دیگر این است که از ملک مورد نظر استعلام گرفته شود که مشکل قانونی یا منعی برای فروش ملک نباشد و در مرحله بعدی باید بررسی گردد که موقعیت ملک چگونه است و نظر شهرداری درباره ملک چیست و برنامه های شهرسازی نیز مورد توجه قرار گیرد که اگر شهرداری برنامه ای خاص در این زمینه مانند طرح های عمرانی دارد، حتما این موضوع مورد توجه قرار گیرد و محدودیت های آن نیز در نظر گرفته شود وخریدار با آگاهی به این مسایل و محدودیت ها با بصیرت کامل نسبت به خرید ملک اقدام کند.

اصولا خرید ملک در آمریکا برای مردم به معنای سرمایه گذاری سود ده نیست و فقط مکانی برای زندگی کردن است. سرمایه گذاری از راه های دیگر در آمریکا در بازه زمانی کمتر سود به مراتب بیشتری برای شخص سرمایه گذار به ارمغان می آورد به دلیل اینکه در مجموع میزان مبلغ باز پرداختی از وام مسکنی که دریافت کرده اند به همراه مالیات بر ملک بیشتر از سود ملک می باشد. S&Pشاخص افزایش و کاهش قیمت ملک در آمریکا می باشد.

در کشور آمریکا بهتر است حتی برای زندگی کردن ملک اجاره کرد زیرا سود حاصل از سرمایه برگشته در خرید ملک در آمریکا بسیار پایین است و در ۱۹ سال گذشته میزان بازگشت سرمایه حتی در شهرهایی مانند: ( شهرهای واشنگتن، لاس وگاس، سن دیه گو ) که افزایش قیمت ملک در آن ها به علت گرایش به چشم و هم چشمی و تجمل گرایی نسبت به شهرهای دیگر بیشتر بوده تنها ۷ درصد می باشد.

حال می خواهیم به ترتیب بررسی کنیم که چرا خرید ملک در آمریکا زیاد سود ده و به صرفه نیست. نرخ مالیات املاک در آمریکا ۲ درصد ارزش کنونی ملک می باشد حال این مبلغ را جمع بزنید با یک درصد هزینه سالانه نگهداری املاک مثل شارژ و هم چنین حق بیمه حق وکیل و حق بانک ها و باز پرداختی وام مسکن و اقساط آن و همین ها را با هزینه مشاوران و دلال های بنگاه های معاملاتی که میزان قابل توجهی از پول ملک را بعد از فروش برای خود برمیدارند را از مبلغ خالص ملک کم کنید، در انتها متوجه خواهید شد که اصلا به صرفه نیست و بهتر است راه های دیگری برای سرمایه گذاری در این کشور را انتخاب کرد مگر اینکه هدفتان از خرید ملک سرمایه گذاری نباشد و فقط بخواهید در آمریکا خانه ای داشته باشید که در آن زندگی کنید.

خرید ملک در آمریکا یکی از روش های سرمایه گذاری است که البته کشور با کشور متفاوت می باشد و می بایست بازار ملک در آمریکا ابتدا بررسی شود و سپس راجع به مناسب بودن و به صرفه بودن این راه نظر داد. به شما توصیه می شود قبل از هرگونه اقدامی با توجه به متغیر بودن قیمت ارز و مسئله دیگر اینکه امروزه افراد سودجو زیادی در این زمینه وجود دارد که از عدم آشنایی شما با قوانین حقوقی این کشور سوء استفاده می کنند، حتما قبل از هرگونه اقدامی از خدمات و مشاوره های موسسه حقوقی ملک پور و مشاوران و هم چنین وکلا مجرب و معتمد این موسسه که در اکثر کشورهای اروپایی و قاره آمریکا و آسیایی وجود دارد، استفاده نموده و با کمک و راهنمایی آنها برای این امر مهم اقدام نمایید زیرا خرید ملک در کشوری مثل آمریکا مستلزم داشتن اطلاعات مهمی ( نوسان قیمت ملک و .. ) است، که استفاده از تجارب اشخاصی که در این زمینه فعالیت دارند، کمک شایانی برای موفقیت آمیز بودن این پروسه می کند. بهتر است برای خرید ملک در آمریکا ، با در نظر گرفتن بازار خرید و فروش ملک در آمریکا، به یک وکیل امور مهاجرت متخصص در زمینه املاک وکالت دهید که کارهای خرید را انجام دهد.

امور رانندگی و خودرو

جریمه ارسال یک اس ام اس پشت فرمان حداقل ۱۵۹ دلار است، این جریمه ممکن هست بالاتر از این نرخ اعلام شده باشد 

 زمانی که در امریکا تصادف می کنید و با پلیس تماس می گیرید پلیس تنها موارد تخلف و یا شرح حادثه تصادف شما را ثبت میکند، بعد از جریمه شدن و یا کشیدن اصطلاحا کروکی بعد از تصادف شما نمیدانید چه کسی مقصر و یا به چه میزان جریمه شدید، میزان و نرخ جریمه شما را دادگاه مشخص خواهد کرد، بنابراین بعد از گرفتن برگ جریمه، نامه ای از دادگاه به درب منزل شما ارسال خواهد شد که از شما میخواهند مبلغ جریمه را واریز کنید و یا از شما دعوت میشود برای توضیحات بیشتر در دادگاه حاضر شوید

راننده به هنگام رانندگی هیچگاه مجاز به گرفتن عکس با دوربین و یا حتی تلفن همراه خود نیز نیست، اینکار خلاف قانون است و دارای جریمه ای معادل صحبت کردن با تلفن همراه (نه ارسال اس ام اس)، البته این یکی از تخلفاتی است که برای آماده کردن تصاویر این تاپیک مجبور به انجامش شدم هرچند که برخی از تصاویر و اغلب شکارها توسط دو دوربین دیگر نصب شده داخل و بیرون ماشین گرفته شده که در حین پست های ارسالی در تاپیک از تصاویر آنها استفاده خواهم کرد

دیدن صحنه ریختن و نشت روغن روی آسفالت برای تمام ما امری است عادی، همه ما بسیار با این صحنه مواجه شدیم. برخی روغن خودروی خود را در خیابان تعویض میکنند و سپس روغن کهنه را راهی جوی های آب میکنند. اما در امریکا به همین راحتی با شما برخورد نمیشود، (این ماجرا واقعی است) خودروی شما در پارکینگ آپارتمانتان چندین روز بدون حرکت پارک شده و پس از چند روز به ناگهان شروع به روغن ریزی میکند و تمام روغن گیربکس خودرو روانه آسفالت کف پارکینگ میشود، یکی از همسایه ها با آتش نشانی و پلیس تماس میگیرد و پس از پاک کردن روغن از روی اسفالت توسط مامورین آتش نشانی، با برخورد پلیس راهی دادگاه میشوید و دادگاه شما را ۵۰۰۰ دلار بابت این امر جریمه میکند! فراموش نکنید خودروی شما در حالت پارک بوده و هیچ حرکتی نداشته و شما نیز بی اطلاع از این موضوع!

اغلب بزگرراه ها در تمام یا بخشی از مسیر خود دارای یک لاین ویژه به نام کارپول هستند (در برخی بزرگراه های پهن تر با وجود ۵ تا ۸ لاین در مسیر رفت و یا به همین میزان در لاین برگشت، دو لاین ویژه در کنار یکدیگر وجود دارد)، البته در مواردی نیز این لاین/لاین های ویژه وجود ندارد که دلیل آن باریک شدن مسیر بنابه دلایل مختلف است.

اما این مسیر ویژه چه کاربردی دارد و چطور میتوان متوجه شد مسیر ویژه وجود دارد؟ در بخش هایی از بزرگراه که مسیر ویژه وجود دارد در آخرین لاین در سمت چپ، بر روی آسفالت یک نشان لوزی در فاصله های کوتاه از هم درج شده که به رانندگان هشدار میدهد مسیر لاین ویژه است، البته علاوه بر وجود این لوزی ها بر روی خط ویژه، تابلوهای راهنمای کنار جاده نیز مرتبا به رانندگان وجود چنین لاینی را یادآوری میکنند

تصویر

اما شرایط استفاده از این لاین چگونه است؟ عبور موتورسیکلت در هر شرایطی و هر ساعت و روزی در این لاین ها آزاد است، دو روز آخر هفته یعنی شنبه و یکشنبه (روز شروع هفته: دوشنبه) که معمولا بار ترافیکی چندانی وجود ندارد این لاین برای تمامی خودروها با هر میزان سر نشین آزاد است. اما در روزهایی معمول هفته (دوشنبه تا جمعه) در ساعات اوج ترافیک تنها خودروهایی مجاز به عبور از این مسیر هستند که بیش از یک سرنشین داشته باشند (۲ سرنشین یا بیشتر). با توجه به نیاز هر شخص به حداقل یک خودرو به ندرت شاهد خواهید بود خودرویی با دو یا چند سرنشین در بزرگراه ها در حال حرکت باشد، بنابراین در ساعت اوج شلوغی معمولا لاین ویژه ترافیک کمتری را تجربه میکند. اما ساعات اوج ترافیک و در اصل ساعاتی که نمیتوان با یک سرنشین (تنها راننده) در این لاین ها عبور کرد معمولا بر روی تابلو ها درج میشود هر چند که به طور معمول ۶ الی ۱۰ صبح و ۳ الی ۷ بعد از ظهر است. در خارج از این ساعات تمامی خودروهای تک سرنشین نیز میتوانند از این لاین استفاده کنند.

– این مسیر در برخی شهرها با نام های مختلف هرچند با یک نماد (لوزی) وجود دارد، به عنوان مثال در برخی شهرها فست ترک FastTrak نامیده میشود و در گذشته برخی از مردم برای اینکه صبح ها و یا عصر ها زودتر به محل کار خود و یا منزل برسند و پشت ترافیک نمانند عروسک/مانکنی را بر روی صندلی شاگرد میگذاشتند و با قراردادن یه روزنامه در دست آن پلیس را فریب میدادند، در حال حاضر این روش کاملا منسوخ شده و چنانچه در ساعات غیر مجاز وارد این لاین شوید علاوه بر اینکه اغلب مردم با نگاهی بد به شما نگاه میکنند، پلیس های موتورسوار در بسیاری از موارد در شانه خاکی سمت راست بزرگراه تمامی خودروهای عبوری را کنترل میکنند.

تصویر

در موارد اضطراری به طور مثال تصادف های بزرگراهی و یا عبور اضطراری میبایستی این مسیر را برای عبور آمبولانس، خودروهای آتش نشانی، پلیس و خودروهای دولتی که با چراغ های گردان حرکت میکنند خالی نگه دارید، هر چند که بعضا در ساعات اوج ترافیک علی الخصوص در زمان بروز حادثه در بزرگراه، ترافیک به حدی است که خودروهای حاضر در لاین ویژه به دلیل عدم روان بودن ترافیک و حجم بسیار خودرو حاضر در سایر لاین ها، امکان خالی کردن لاین ویژه برای سایر خودروها نیست، در این شرایط خودروهای امدادی از شانه خاکی سمت چپ (در تصویر اول این پست، لاین کناری سمت چپ لاین ویژه) عبور میکنند، اما در صورتی که امکان خالی کردن لاین برای شما وجود داشته باشد میبایستی چنانچه در لاین ویژه هستید و خودروی امدادی پشت سر خودروی شما با چراغ هشدار دهنده روشن در حال حرکت است، لاین را برای عبور خالی کنید، در غیر اینصورت حتما جریمه ای سنگین دریافت خواهید کرد.

اما جریمه عبور در این لاین در ساعات اوج ترافیک به صورت تک سرنشین حدودا چقدر است؟

تصویر

همانطور که در تصویر اول نیز مشاهده میکنید، با وجود نبود قانون خط ویژه در ساعتی که عکس فوق گرفته شده (حدودا ساعت ۸ شب) اغلب خودروها در لاینی به غیر از لاین ویژه چه در مسیر رفت و چه در مسیر برگشت تردد میکنند، این در حالی است که در این شرایط امکان استفاده از این لاین برای تمامی خودروها آزاد است. (البته معمولا در ساعت اوج ترافیک اینطور نیست)

برخلاف کشورمان که بنزین با نرخ مشخص و میزان اکتان خاص (معمولی و سوپر) در تمامی جایگاه های سوختی با محدودیت عرضه میشود، در امریکا به دلیل اینکه شرکت های نفتی بسیاری وجود دارند لذا قیمت جایگاه هایشان برای عرضه سوخت نیز با یکدگیر با روش های مختلفی رقابتی است، به همین دلیل تصمیم گرفتم از چهار پمپ بنزین واقع در چهار سمت چهار راه در یک روز و یک لحظه عکس بگیرم، دلیل این امر این است که قیمت بنزین نه تنها در یک روز بلکه در مواردی ممکن است چندین بار در روز تغییر پیدا کند که این تغییر قیمت از طرف مالک جایگاه و یا شرکت عرضه سوخت به دلایل مختلف از جمله رقابت با سایرین، فروش بیشتر و از این دست اتخاذ میشود که البته در مواردی کاهش قیمت بیشتر با *ترفند هایی همراه است

تصویر

تصویر

* اگر به قیمت جایگاه شل در تصویر اول دقت کنید، بنزین معمولی با اکتان ۸۷ سه دلار و نود و پنج سنت برای هر گالن (حدودا ۴ لیتر) درج شده، این در حالی است که در جایگاه بعدی در تصویر دوم قیمت بنزین با چهار سنت افزایش قیمت درج شده، و در تصویر پایین نیز بهای همان بنزین سه دلار و نود پنج سنت درج شده که البته خرید بنزین در این جایگاه اما و اگر های خود را دارد (در پاراگراف پایین اما و اگر ها را متوجه خواهید شد)

تصویر

اما تفاوت در چیست؟ علاوه بر رقابت شرکت های عرضه کننده بر سر قیمت عرضه سوخت، کیفیت سوخت آنها نیز با یکدیگر تا حدودی متفاوت است که اگر به عنوان مصرف کننده عادی از این بنزین استفاده نکنید به خوبی این تفاوت را درک خواهید کرد، تفاوت دیگر بر سر چگونگی فروش سوخت است *به عنوان مثال اگر به تصویر سوم (تصویر بالا) دقت کنید بر روی تابلو آبی رنگ دست چپ دو نرخ برای هر نوع بنزین درج شده که در ردیف اول قیمت عرضه به صورت نقد (پول) و یا دارندگان کارت آن شرکت سوختی است که کمی ارزان تر است و در ردیف سمت راست قیمت مصرف کنندگانی که با کارت بانکی (نقدی اما با کارت) و یا کارت اعتباری خرید میکنند که میبایستی کمی بیشتر پرداخت کنند، دلیل این افزایش قیمت برای استفاده کنندگان که اغلب هم کارت هستند بهایی است که بابت مالیات فروش در معاملات از طریق کارت به دولت پرداخت میشود.

البته در خرید بنزین، هر مشتری چندین بار به چندین سازمان/ادارات مختلف مالیات پرداخت میکند که به دلیل اینکه چندان برای دوستان داخل ایران مفید نیست از عنوان اینکه چند درصد به چه سازمانی پرداخت میشود صرف نظر میکنیم، اما بر روی تمامی پمپ ها این موضوع درج شده

تصویر

این شرکت نیز معمولا ارزان ترین سوخت را در جایگاه هایش عرضه میکند هر چند که در این جایگاه ها امکان استفاده از کارت های بانکی اعتباری (CREDIT) نیست و تنها میتوانید به صورت نقد و یا کارت های بانکی نقدی (DEBIT) از آنها خرید کنید، زیرا برای استفاده از کارت های بانکی توسط مشتری، جایگاه ها میبایستی درصد جزیی از در آمد حاصل از فروش را به این شرکت های اعتباری بپردازند که با توجه به اینکه بنزین را به نرخ پایین تر نسبت به سایرین و البته با کیفیت پایین تر (به عقیده من) عرضه میکنند این امکان برایشان میسر نخواهد بود، و مساله بعدی اینکه این شرکت نیز ترفندی برای پایین آوردن قیمت بنزین نسبت به سایر رقبا دارد و آن هم اینکه نرخ اعلام شده بدون درصد مالیات فروش بنزین است، بنابراین در زمان خرید بنزین مالیات آن نیز به این قیمت اضافه خواهد شد!

با توجه به وجود و استفاده بسیاری از خودروهای سبک و سنگین از سوخت دیزل، این سوخت در اکثریت جایگاه های عرضه سوخت موجود است، هر چند که پیدا کردن این سوخت در جایگاه های شرکت شل معمولا امکان پذیر نیست

تصویر

سوخت بنزین به طور معمول در سه اکتان مختلف ۸۷، ۸۹ و ۹۱ با نام های مختلف عرضه میشود (رگولار، پلاس، وی پاور، سوپریم و غیره)، برخی جایگاه های خاص اکتانی بیش از ۹۱ را نیز عرضه میکنند که متاسفانه شخصا تا به حال با چنین جایگاه هایی برخورد نداشتم و البته نهایتا دارندگان خودروهایی که استفاده بنزین با حداقل اکتان ۹۰ برای خودرو شان توصیه شده نیز از بنزین با اکتان ۹۱ استفاده میکنند (البته در صورت تمایل) و در صورت تمایل به استفاده با اکتان بالاتر برخی جایگاه ها (خیلی محدود و خاص) از مشتریان خود سفارش بنزین با اکتان بالاتر را نیز میگیرند.

تصویر

هیچ محدودیتی در عرضه و تقاضای بنزین نیست، بنابراین شما میتوانید به هر میزان دلخواه که میخواهید بنزین بزنید و هیچ محدودیتی نظیر کارت هایی که در ایران با محدودیت ماهانه ارائه میشوند نیست، تنها محدودیت موجود فروش روزانه حداکثر ۱۰۰ دلار به ازای هر کارت بانکی است که دلیل آن نیز سو استفاده های احتمالی از مفقودی کارت است، بنابراین شما در خرید نقدی این محدودیت را نیز نخواهید داشت

نحوه عرضه بنزین:

حالت اول به صورت نقدی) وارد فروشگاه میشوید و از صندوق دار میخواهید به ازای مبلغی که نقدی میپردازید پمپ مورد نظر را شارژ کند
حالت دوم خرید با کارت بانکی و یا اعتباری) کارت بانکی خود را وارد کارت خوان دستگاه میکنید، پس از وارد کردن رمز عبور، نازل را برمیدارید و اکتان مورد نظر خود را انتخاب میکنید و سپس سوخت گیری میکنید، در صورت بروز مشکل نیز میتوانید از طریق میکروفون و بلندگویی که در هر یک از پمپ ها نصب شده با صندوق دار تماس حاصل کنید

– اغلب (بیش از ۹۵ درصد) جایگاه های سوخت گیری مجهز به کارواش تمام اتوماتیک هستند که میتوانید یکی از چند نوع کارواش مورد نظر خود را انتخاب کنید (شستشوی کامل با مواد کاملتر و محافظ رنگ، شستشوی سریع، و مواردی نظیر این) و سپس بهای آن را نیز پس از اتمام سوخت گیری در پمپ و یا داخل فروشگاه پرداخت کنید و پس از سوخت گیری وارد کارواش شوید

– اغلب (بیش از ۹۵ درصد) جایگاه های سوخت گیری مجهز به مکانی برای عرضه آب و هوا هستند که برای عرضه یک یا هر دو آنها مبلغی ناچیز از شما دریافت میکنند (مثلا زمانی که باد لاستیک شما کم شده و نیاز به اضافه کردن باد لاستیک دارید)

– در هیچ یک از جایگاه ها اپراتوری به شما سرویس نخواهد داد، بنابراین میبایستی از خودروی خود پیاده شده و خودتان نسبت به سوخت گیری اقدام کنید

– در تمامی جایگاه ها، شوینده شیشه و خشک کن در کنار پمپ ها وجود دارد بنابراین در صورت تمایل میتوانید رایگان شیشه های خودروی خود را تمیز کنید

– در برخی جایگاه ها به ویژه جایگاه های شرکت Shell برخلاف عرضه کمتر سوخت دیزل، اما حداقل یک جایگاه سوخت E85 نیز وجود دارد، برخی از خودروها به توصیه کارخانه سازنده (نظیر شورولت سوبربن) از سوخت E85 استفاده میکنند، البته استفاده از بنزین معمولی در این خودروها نیز مانعی ندارد

شاید درک این موضوع کمی دشوار باشد، اما اگر روزهای آخر هفته در خیابان های مرکزی بسیاری از شهرها تردد کنید ممکن است با ایست بازرسیبرخورد کنید، بسیاری بر این باورند که ایست بازرسی و گشت خودرو تنها به ایران و شهرهای پرجمعیت در ایران ختم میشود، در حالی که در امریکا با توجه به دسترس بودن مواد مخدر و مشروبات الکلی و .. نیز ایست بازرسی وجود دارد

تصویر

تصویر

پس از تنگ تر کردن خیابان ها و عبور یک به یک خودروها و بازرسی عادی رانندگان، ممکن است جلوی خودروهای مشکوک گرفته شود که در این صورت مدارک خودرو از جمله گواهینامه، بیمه خودرو و سایر مدارک شناسایی خودرو از شما اخذ خواهد شد همچنین تست الکل در موارد مشکوک به استفاده از مشروبات الکلی نیز گرفته خواهد شد، اما یکی از رایج ترین روش ها به غیر از استفاده از دستگاه تشخیص میزان الکل مصرفی، روشی است که در تصویر زیر مشاهده میکنید، از راننده خواسته میشود تا بر روی یک خط مستقیم حرکت کند تا میزان هوشیاری آن تا حدودی مشخص شود

تصویر

تصویر

مکان این بازرسی ها ثابت نیست بنابراین ممکن است هر هفته در یک نقطه شهر غافلگیر شود، هر چند که ماموران محسوس و نامحسوس نیز در محل هایی که احتمال تخلف بیشتری است حاضر هستند بنابراین چنانچه شخصی مثلا در محل های عرضه مشروبات الکلی، الکل مصرف کند و سپس سوار بر خودروی خود شود قطعا مامورین حاضر در پارکینگ و یا محوطه اطراف آنها را زیر نظر خواهند گرفت و به راحتی در دام پلیس خواهند افتاد

تصویر

میزان الکل مصرفی و تشخیص آن توسط دستگاه های تست الکل بستگی به شرایط بدنی هر فرد (نظیر وزن) نیز دارد، بنابراین ممکن است گاهی نتیجه آزمایش فردی با مصرف تنها نصف شیشه دلستر (برگردان به دلیل فیلترینگ!) مثبت شود و این در حالی است که نتیجه آزمایش فردی دیگر با مصرف تمام شیشه منفی باشد، استفاده و تشخیص مواد مخدر نیز روش های خاص خود را دارد که در نگاه اول با انداختن نور چراغ قوه به داخل مردمک چشم شما و یا دنبال کردن نور با چشم تا حدودی مشخص خواهد شد، البته شایع ترین مخدر ع ل ف که به راحتی خرید سیگار میتوان پیدا کرد نیز در مواردی به تشخیص دکتر قانونی است که پلیس در صورت آگاهی از آن حق برخورد را ندارد، هر چند که از این تشخیص و اجازه کتبی دکتر بعضا و البته بسیار سو استفاده میشود (در این خصوص لطفا سوال نفرمایید چرا که خارج از بحث تاپیک و این فروم است)

میزان الکل مجاز برای رانندگان با بیش از سن ۲۱ سال حداکثر ۰.۰۸ درصد میباشد، در غیر این صورت گواهینامه توقیف، خودرو با جرثقیل به پارکینگ و راننده متخلف نیز به زندان موقت و بعد به دادگاه برای سایر مراحل قانونی روانه میشود، این موارد تنها در شرایطی است که شما راننده خودرو باشید نه جزیی از سرنیشنان (رانندگان و افراد زیر سن نه تنها حق رانندگی با این میزان الکل را نیز ندارند، بلکه از فروش هرگونه مشروبات الکلی به آنها خودداری میشود و البته اجازه ورود به محل های عرضه-تفریحی مشروبات الکلی را نیز تا رسیدن به سن ۲۱ سال نخواهند داشت)

یکی از موارد دیگه ای که هر خودرویی به اون نیاز داره معاینه فنی است، اما برای گرفتن معاینه فنی باید به چه مراکزی مراجعه کرد؟
با وجود پنج خودرو برای یک خانواده سه نفره (به طور میانگین به ازای هر نفر، حداقل یک خودرو) وجود مراکز بیشتر برای خدمات رسانی به خوبی احساس میشود که یکی از آنها مراکزی است که خودروها را برای تست معاینه فنی پذیرش میکنند، اما بر خلاف ایران که این مراکز بسیار محدود، اغلب شلوغ و وابسته به دولت هستند در امریکا این مراکز با یک فرمول ساده به صورت خصوصی اداره میشوند، اما فرمول چیست؟

شما نیز به عنوان یک شغل آزاد میتوانید محلی را که در آن بتوانید یک یا دو یا خودرو را در خود جای دهد اجاره کنید و سپس دوره لازم برای انجام این آزمایشات را بگذرانید و سپس مجوز انجام این کار را دریافت کنید و شروع به کار کنید! با مراجعه خودروها به این مراکز، میباستی اطلاعات خودرو از جمله کارخانه تولید/مدل/سال تولید و کد شناسایی خودرو (کدی که در اصل شناسنامه خودرو و حاوی تمامی اطلاعات تا لحظه فعلی آن است – *VIN) را وارد کنید، سپس تست های مورد نظر را انجام دهید اما این شما نیستید که میتوانید تصمیم بگیرید آیا این خودرو امکان اخذ معاینه فنی را دارد یا خیر! با وارد کردن اطلاعات مربوط به خودرو در سیستم کامپیوتری، و همینطور ارسال آزمایشات به صورت لحظه ای به دپارتمان وسائل نقلیه موتوری تمامی اطلاعات به این مرکز اصلی فرستاده خواهد شد، بنابراین از این مرکز اصلی است که نتیجه آزمایشات ابتدا ثبت سپس و مجددا به مرکز معاینه ارسال میشود، هزینه هر بار این آزمایشات حدودا ۵۰ دلار است و چنانچه خودروی شما موفق به کسب معاینه فنی سالم نشود شما یکبار دیگر نیز بدون پرداخت وجه اضافه امکان تست مجدد را خواهید داشت، بنابراین چنانچه خودروی شما رد صلاحیت شود میبایستی نسبت به رفع مشکل اقدام کنید و مجددا به همان مرکز مراجعه کنید، اما در صورتی که مجددا هم به دلیل دیگری خودروی شما امکان اخذ معاینه فنی بنا به دلیل قبل و یا علت جدیدی نشود میبایستی مجددا ۵۰ دلار را بپردازید، اما بعد از گرفتن معاینه فنی به شما تنها برگه ای مبنی بر گزارشات مختصری از خودرو به همراه رسید داده میشود که شما به آنها نیازی نخواهید داشت چرا که در زمان خرید یا فروش خودرو و یا سایر موارد به سابقه خودرو در سیستم کامپیوتری رجوع خواهند کرد


*چنانچه با VIN و یا به عبارتی کد شناسایی خودرو آشنایی ندارید، به تاپیک مفیدی که یکی از دوستان پیش از این ایجاد کرده سر بزنید
viewtopic.php?f=2&t=10503

تصویر

همانطور که در تابلوی این مرکز نوشته شده: تنها، مرکز تست!

یکی از محاسن اینکار، وجود مراکز متعدد و خلوتی است که شما میتوانید به هر یک از آنها در نزدیکی محل کار و یا سکونت خود مراجعه کنید و در کمترین زمان ممکن معاینه فنی خودروی خود را اخذ کنید، متاسفانه یا خوشبختانه امکان هیچگونه تقلب و یا دستکاری در اطلاعات و کسب معاینه فنی نیست مگر در یک صورت، اطلاعات خودروی شما پیش از انجام آزمایشات به طور صحیح وارد شود و بعد خودروی دیگری به جای خودروی شما وارد مرکز تست شود و در اصل اطلاعات آلایندگی آن خودرو به مرکز ارسال شود، اما جریمه اینکار آنقدر زیاد است که نه برای دارنده خودرو به صرفه است و نه هیچ یک از این مراکز اقدام به چنین کاری میکنند. البته یک راه حل برای دارندگان خودروهای تیونینگ غیرقانونی نیز وجود دارد و آن نیز اخذ پلاک از ایالتی دیگر که این موارد در آن ایالت غیرقانونی نیست و تردد آن در ایالت کالیفرنیا، به این ترتیب در صورت برخورد پلیس با خودرو، راننده میتواند عنوان کند که این خودرو به صورت موقت در این ایالت تردد دارد هر چند که این مورد هم برای انجام مراحل قانونی خود و یا در صورت بروز مشکل نیازمند به بازگشت به ایالت قبلی را دارد (دوستانی که چندان با ایالت ها آشنا نیستند، ایالت ها را با شهر اشتباه تصور نکنند، هر ایالت را دقیقا یک کشور در نظر بگیرید، نظیر ایران با چندین استان و بسیاری شهر و روستاهای مختلف!)

اما جدی بودن در این امر و سخت گیری در رعایت استانداردها است که ایالت کالیفرنیا را همچنان سالم و تمیز نگاه داشته و البته کار را برای علاقه مندانی که به طور قانونی تیونینگ شهری میکنند بسیار پرهزینه و دشوار، در اینکه شما مجاز هستید موتور و یا سایر قطعات یک خودرو را در یک خودروی دیگری استفاده کنید هیچ مشکلی نیست اما اگر قصد داشته باشید به طور قانونی در خیابان های شهر تردد کنید میبایستی خودرو با تغییرات انجام شده امکان گرفتن معاینه فنی را داشته باشد، البته میتوانید خودرویی با تغییرات غیرقانونی و بدون معاینه فنی نیز سوار باشد اما در صورتی که به هر دلیلی پلیس خودروی شما را متوقف کند و خودرو را برای آزمایش معاینه فنی (جریمه معاینه فنی) بفرستد از دو حالت خارج نیست، یا میبایستی بلافاصله تمام تغییرات انجام شده را به حالت اولیه برگردانید و به یکی از این مراکز مراجعه کنید که معمولا این روش با تعویض موتور و.. امری است هزینه بر و وقت گیر، و یا حالت دوم اینکه خودروی شما توسط جرثقیل پلیس حمل شود و در دادگاه حاضر شوید، بنابراین محدودیت های بسیاری از نظر هزینه، وقت و قانون در این بین وجود دارد! به همین دلیل محصولات بسیاری از خودرو سازها از جمله میتسوبیشی (نسل یک) و یا نیسان (اسکای لاین) قانونا وارد این ایالت نشدند هر چند که تعداد انگشت شماری با اما و اگر ها و استسناعات بسیار و البته شاید بیش از ۷-۸ برابر قیمت بیشتر نسبت به قیمت واقعی به فروش میرسند، همانطور که قبلا نیز اشاره شد قوانین راهنمایی و رانندگی و اجرای آن در ایالت کالیفرنیا یکی از سخت گیرانه ترین قوانین در بین سایر ایالت های امریکاست و حتی بعضا مواردی که ما در ایران از آنها گلایه داریم اجرای آن در این ایالت کاملا پذیرفته شده است، بنابراین با توجه به تفاوت در قوانین بعضا بسیاری از خودروها در امریکا وجود دارند که در کالیفرنیا به ندرت و یا هرگز دیده نمیشوند

پس راه حل برای علاقه مندان به خودرو که میخواهند قانونی رانندگی کنند، قانونی معاینه فنی بگیرند چیست؟ بیشتر قطعاتی که برای خودروها ساخته میشوند استانداردهای مخصوص به خودشان را دارند اما برای استفاده قانونی بر روی خودروها در ایالت کالیفرنیا نیز میبایستی استاندارد لازم را داشته باشند، به عنوان مثال، فیلتر هوا در برند های مختلف با قیمت های مختلفی ساخته میشود اما تمام آنها استاندارد کالیفرنیا را ندارد، شما میتوانید از آنها استفاده کنید اما برای اخذ معاینه فنی میبایستی آنرا باز کنید و فیلتر هوای فابریک خودرو را نصب کنید و یا از فیلتر هوایی استفاده کنید که استاندارد لازم را داشته باشد، این استاندارد به همراه یک شماره سریال درج شده بر روی یک پلاک نصب بر روی این قطعات هستند که در مورد این مثال زده شده شرکت هایی نظیر K&N و یا Injen یا AEM این پلاک ها را بر روی محصولاتشان دارند، نه تنها در مورد فیلتر هوا بلکه در مورد موتور، کاتالیست، توربو و غیره تمام این موارد میبایستی رعایت شود، بنابراین هزینه برای تیونینگ قانونی و شهری بسیار بالاست چرا که امکان استفاده از هر قطعه ای نیست مگر استفاده از اجناس غیر قانونی و البته پلیس هم به خوبی با خودروهایی که مورد پسند جوانان است به خوبی آشنا معمولا به دنبال پیدا کردن مشکلی در این خودروها و دادن برگ جریمه و یا ارسال به مراکز معاینه فنی

“تصویر جستجو شده در گوگل”
تصویر

اما، معاینه فنی کسب شده دو سال معتبر است و هنگام فروش خودروی خود حتی اگر معاینه فنی خودرو یک سال دیگر نیز معتبر باشد اما میبایستی پیش از تحویل به خریدار نسبت به اخذ مجدد معاینه فنی اقدام کنید، فروشندگانی که به عنوان شغل در بیزینس خرید و فروش خودرو هستند برای فروش خودرو به یکدیگر (همکاران خود) نیاز به گرفتن معاینه فنی بعد از هر بار واگذاری ندارند، دلیل این امر این است که خودروها در نمایشگاه (البته نه حالت نمایشگاه های موجود در ایران) برای فروش ساکن هستند و در این بازه زمانی مسافت زیادی را چه در مورد خودروهای نو و چه کار کرده طی نمیکنند بنابراین نیاز به هر بار اخذ معاینه فنی ندارند، اما از آنجایی که هزینه معاینه فنی را هنگام فروش از مشتری اخذ میکنند میبایستی برای فروش به مشتری حتما خودرو را معاینه شده تحویل به مشتری دهند (تحویل بدون اخذ معاینه فنی و در صورت بروز هرگونه حادثه پس از خرید مشتری جرایم بسیار سنگینی برای فروشندگان صنف خودرو دارد که بعضا نه تنها به ورشکستگی آنها بلکه حتی به بدهکار شدن آنها بعد از ورشکستگی، به دولت هم منجر خواهد شد “البته شدت برخورد با این مساله در موارد مختلف کمتر یا بیشتر است”)

تصویر

شکل ظاهری خودرو اعم از ارتفاع خودرو و یا نصب اگزوز غیر کارخانه ای، نصب لامپ های اچ آی دی و مواردی از این دست در گرفتن معاینه فنی هیچ تاثیر و ارتباطی به این مراکز ندارد، خودروی شما میبایستی از نظر فنی استاندارد های لازم را اخد کند و تمامی ملزومات اولیه آن نیز از جمله چراغ جلو، عقب، برف پاکن ها و یا چراغ های هشدار دهنده پشت کیلومتر از جمله ای بی اس و چک انجین و.. کار کند، اما در صورت روشن نشدن یک لامپ به طور مثال Check Engine Light در پشت صفحه کیلومتر احتمال بسیاری وجود دارد خودروی شما رد صلاحیت شود.

چند نکته مهم کوچک

۱- خودروهایی که بین سالهای ۱۹۷۶ تا ۱۹۹۵ میلادی تولید شدند معمولا مبلغی حدود ۱۰ دلار بیشتر نسبت به نرخ معمول میپردازند که البته این مورد بستگی به مرکز تست معاینه فنی دارد و نه دپارتمان وسائل نقلیه موتوری

۲- خودروهایی که نیاز به اخذ معاینه فنی ندارند:
خودروهای بنزین سوزی که در سال ۱۹۷۵ و یا پیش از آن تولید شدند
خودروهای دیزل تولید ۱۹۹۷ و پیش از آن نیز نیازمند معاینه فنی نیستند
خودروهایی که با سوخت طبیعی و با وزن بیش از چهارده هزار پوند هستند
خودروهای الکتریکی، هایبرید، موتورسیکلت و تریل ها

گواهینامه های رانندگی در هر ایالت بوسیله دپارتمان وسایل نقلیه موتوری (DMV) صادر می شوند، دپارتمان فدرال وجود ندارد. هر ایالت ممکن است کمی قوانین متفاوتی داشته باشد بنابراین فقط به متداول ترین موارد می پردازم. برخی ایالات تعدادی (خیلی کم) گواهی نامه های خارجی را به رسمیت می شناسند اما خیلی کم این مورد دیده می شود، اکثریت قریب به اتفاق افراد خارجی باید بدون توجه به اینکه در کشور اصلی خود چه تجاربی کسب کرده اند امتحان رانندگی را بگذرانند. همچنین هر ایالت برای کسب گواهینامه رانندگی ایالتی دوره زمانی ثابتی دارد. به عنوان یک توریست برای مدت زمان کوتاه می توانید با گواهینامه خارجی خود رانندگی کنید اما زمانی که مقیم شدید نیاز به کسب گواهینامه ایالتی در مدت زمان آنها (کالیفرنیا این زمان را ۱۰ روزه تعیین کرده ا ست) دارید.
یک مسافرت به DMV تا حدی دلهره آور می باشد. معمولا می توانید قراری تعیین کنید اما به نظر می رسد اکثر مردم فقط آمده و در صف منتظر می شوند. برای کسب گواهینامه خود باید موارد زیر را انجام دهید:
۱- فرم های لازم را پر کنید
۲- مدرک اقامت قانونی و SSN را نشان دهید
۳- عکس بگیرید
۴- در یک امتحان کتبی شرکت کنید (گاهی اوقات آنلاین اجرا می شود)
۵- در امتحان عملی (رانندگی) شرکت کنید
امتحان کتبی
قبل از شرکت در امتحان کتبی نیاز به مطالعه دارید. کتابچه های راهنما در دفاتر DMV، وبسایتهای DMV ایالتی موجود می باشند. پیشنهاد می کنم کتابچه راهنما را حداقل یک یا دو ساعت قبل از امتحان بخوانید. امتحان کتبی چند گزینه ای است و با وجود چند خطا هنوز هم می توانید قبول شوید. تا حدی ساده است اما اگر قبول نشوید اجازه دوباره شرکت کردن در امتحان را در همان روز یا روز دیگر خواهید داشت.
امتحان عملی
وقتی در امتحان کتبی شرکت کرده و قبول شدید می توانید زمان امتحان عملی رانندگی را مشخص کنید. برای شرکت در این امتحان ماشین شما باید برای جاده مناسب بوده، دارای ثبت به روز شده و مدرک بیمه باشد. در ابتدای امتحان فرد امتحان گیرنده از شما می خواهد وسایل متفاوت کنترل ماشین را نشان داده یا آنها را به کار بیندازید (روشن کردن علامت دهنده ها، چراغ ها، بوق، ترمز ایمنی و غیره). وقتی این مرحله انجام شد امتحان گیرنده از شما می خواهد در جاده اطراف DMV رانندگی کنید. او چندین بار از شما می خواهد به چپ و راست دور بزنید، ماشین را به عقب برانید و غیره. در همه حال برای اینکه بررسی کنند به درستی کارها را انجام می دهید (استفاده از آینه ها، علامت دهنده ها و بررسی های از روی شانه) شما را تحت نظر دارند. هر اشتباه مربوط به آینه در نظر گرفته می شود و نباید خیلی در مورد آینه اشتباه کنید زیرا اگر تعداد این خطاها به میزان خاصی برسد (۱۵ در کالیفرنیا) شما را رد می کنند. همچنین با یک اشتباه خطرناک در امتحان رد شوید، یک اشتباه خطرناک تر مانند رانندگی نکردن در محدوده سرعت، در برابر علامت توقف حرکت کردن و غیره. اگر یک اشتباه خطرناک مرتکب شوید رد شده و باید روز دیگری در امتحان شرکت کنید. کل امتحان جاده ای حدود ۱۵ دقیقه ای طول می کشد. فکر می کنم در برخی ایالتها حتی کمتر می باشد! این امتحان از امتحانی که در انگلیس برگزار می شود بسیار ساده تر است.
در هر صورت برای کسب گواهینامه رانندگی نیاز به سطح بسیار پایین انگلیسی دارید. کتابچه های راهنما در بسیاری از زبانها موجود بوده و امتحان گیرنده ها در برخورد با افرادی با مهارتهای انگلیسی ضعیف بسیار صبور می باشند.
گواهی نامه موتورسیکلت در آمریکا
امتحان موتورسیکلت شبیه به خودروست اما تقریبا به طور خنده داری ساده است. آنها از شما می خواهند موتور را در سرعت پایین در اطراف زمینی که به شکل یک آبنبات رنگ شده است کنترل کنید. باید چرخها را بین چند خط سفید نگه داشته و در اطراف چندین بولارد وسیله را هدایت کنید. سپس یک امتحان بسیار کوتاه جاده ای انجام می شود، امتحان من بین ۵ تا ۱۰ ثانیه به معنای واقعی کلمه طول کشید. اگر از عهده همه اینها برآیید می توانید هر موتورسیکلتی را با هر اندازه که می خواهید برانید. اگر واقعا صادقانه بگویم این کار در مقایسه با سطح مهارت لازم برای راندن برخی از موتورسیکلتها خطرناک می باشد اما موضوع آزادی انتخاب است….

گواهینامه رانندگی در آمریکا و کالیفرنیا به چند بخش تقسیم می‌شود که شامل موارد زیر است:

_گواهینامه غیر تجاری پایه A

_گواهینامه غیر تجاری پایه B

_گواهینامه تجاری پایه A

_گواهینامه تجاری پایه B

_گواهینامه غیر تجاری پایه C

_گواهینامه تجاری پایه C

_گواهینامه موتور سیکلت M1

_گواهینامه موتور سیکلت M2

امور حقوقی و مالیاتی

حقوق ایالات متحده آمریکا در خانوادهٔ نظام حقوقی کامن لا قرار می‌گیرد که ریشه در تاریخ تسلط انگلیسی‌ها و نظام حقوقی آنان بر مستعمرات سیزده گانه دارد. 

سازمان قضایی ایالات متحده آمریکا از یک‌سو شامل دادگاه‌های فدرال و از سوی دیگر دربرگیرنده دادگاه‌های ایالتی است. بر خلاف دیگر کشورهای فدرال در جهان، دادگاه‌های فدرال آمریکا ضرورتاً در راس سلسله مراتب دادگاه‌ها قرار نمی‌گیرند بلکه این دادگاه‌ها تنها در تعدادی از موارد می‌توانند و به درخواست دعوی، به اختلافات آنان در مرحله بدوی رسیدگی کنند.

در سطح ایالت‌ها، هر ایالت دارای سازمان قضایی خاص خود است و نمی‌توان یک سلسله مراتب واحد برای آنان ترسیم کرد. اما به‌طور معمول یک سلسله مراتب ۳ درجه‌ای وجود دارد که شامل دادگاه‌های بدوی (دادگاه‌های ناحیه در ایالات متحده آمریکا)، دادگاه‌های استیناف در ایالات متحده آمریکا و یک دیوان عالی ایالتی است. دادگاه استیناف وظیفه رسیدگی به شکایات و درخواست تجدید نظر به احکام دادگاه‌های بدوی را دارد. در صورت بروز اختلاف میان آراء دادگاه‌های بدوی و دادگاه استیناف، دیوان عالی ایالتی به صدور حکم می‌پردازد. لیکن در تعدادی از ایالت‌ها، دادگاه استیناف وجود ندارد و شکایات از دادگاه‌های بدوی مستقماً به دیوان عالی ایالتی ارجاع داده می‌شود. دادگاه‌های اختصاصی بسیار متنوعی هم در امور مدنی و هم در امور کیفری در ایالت‌ها مستقر هستند که اغلب با دیگر ایالت‌ها تفاوت دارند.

سازمان قضایی فدرال بر خلاف سازمان قضایی ایالتی از نظم بیشتری برخوردار است. در سطح فدرال دو گروه دادگاه وجود دارد. دادگاه‌های فدرال سنتی و دادگاه‌های فدرال ویژه که به موجب قوانین متعدد فدرال تأسیس شده‌اند.

در راس دادگاه‌های فدرال سنتی، دیوان عالی فدرال قرار دارد. دادگاه‌های استیناف (Courts of Appeals) و آنگاه دادگاه‌های ناحیه (District Courts) در سطوح پایین‌تر قرار می‌گیرد. دادگاه‌های ناحیه در حقیقت نقش دادگاه‌های بدوی را ایفا می‌کنند. احکام دادگاه‌های ناحیه در دادگاه‌های استیناف قابل تجدیدنظر هستند و درصورت بروز اختلاف میان دو دادگاه، دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا به صدور حکم مبادرت می‌کند.

درحال حاضر علاوه بر دیوان عالی فدرال، ۱۲ دادگاه استیناف و ۹۱ دادگاه ناحیه در سراسر ایالات متحده مستقر هستند. حداقل یک دادگاه ناحیه در هر ایالت وجود دارد. بخش کلمبیا، مرکز دولت فدرال و همچنین پرتوریکو نیز هر یک دارای دادگاه ناحیه هستند و ۳ سرزمین تحت‌الحمایه ایالات متحده یعنی ساموا، گوام و جزایر ویرجین نیز دادگاه‌هایی نظیر دادگاه‌های ناحیه دارند.

مالیات یک مقدار پولی است که ما به دولت پرداخت می نماییم. دولت عبارت است از دولت فدرال، دولت ایالتی و بخش های کوچکتر و دولت های محلی که شهر ها و بخش ها را اداره می نمایند. اگر شما پول بدست بیاورید،‌پول مصرف کنید و یا در آمریکا ملکیت داشته باشید شما مالیات پرداخت خواهید نمود. این مهم است که بدانید چطور مالیات خود را به درستی پرداخت نمایید.

وقتیکه اتباع و باشنده گان دائمی مالیات پرداخت می کنند در واقع به برنامه هایی که خود و محل آنها استفاده می کنند پول پرداخت می نمایند. مثلا، مالیات برای پرداخت هزینه های مدارس،‌بیمارستان ها و جاده ها استفاده می شود.

مالیات بر درآمد عبارت از مالیات عواید شما است (پولی که شما هر ساله بدست می آورید). مردم مالیات بر درآمد را به دولت فدرال و دولت های ایالتی پرداخت می نمایند. (بعضی از ایالت ها مانند نیوهمشایر و فلوریدا مالیات بر درآمد ندارند). مالیات بر درآمد فدرالی توسط اداره مالیات بردرآمد (نمایندگان مستقل) جمع آوری می شود و به حساب خزانه داری آمریکا می رود. مالیات بر درآمد ایالتی به دیپارتمنت های مالیاتی ایالتی فرستاده می شود.

مقدار پولی را که بابت مالیات بر درآمد پرداخت می نمایید مرتبط با مقدار عواید و مصارف شما می باشد. افرادی که پول بیشتری دریافت می کنند مالیات بیشتری نسبت به افراد کم درآمد پرداخت می نمایند.

بعضی چیزهای دیگر نیز به مقدار مالیاتی که پرداخت می کنید تاثیر دارد. اگر شما طفل داشته باشید شامل یک مقدار معاف از مالیات می شوید تا در قسمت حمایت فامیل به شما کمک کند. معاف از مالیات یعنی که مقدار مالیات بر درآمد کمتری پرداخت می نمایید.

ازدواج نمودن نیز به مقدار مالیات شما تاثیر می گذارد. افراد مجرد معافیت مالیاتی کمتری نسبت به افراد متاهل دارند و بنابراین مالیات بیشتری می پردازند. اما افراد متاهلی که هر دوی آنها کار می کنند نسبت به زمانی که مجرد بودند مالیات بیشتری پرداخت می کنند.

شرکت ها ی فعال در ایالت کالیفرنیا ،ممکن است که ملزم به پرداخت مالیات بر اساس درآمد سالیانه خود باشند. این گونه مالیات ها به اداره (Franchise Tax Board (FTB پرداخت می شوند.
• شرکت های با مالکیت انحصاری (SP) و یا مشارکت عمومی (GP) ملزم به پرداخت مالیات نیستند ولی صاحب شرکت SP و شرکای شرکت GP به صورت شخصی، بر اساس درآمدی که از بیزینس کسب می کنند، مالیات ایالتی را پرداخت می کنند.
• شرکت های با مشارکت محدود (LP) و شرکت های مشارکت با مسئولیت محدود (LLP) چنانچه دارای ارتباط با ایالت کالیفرنیا باشند و یا در کالیفرنیا شکل گرفته باشند و یا در the Secretary of State کالیفرنیا ثبت شرکت کرده باشند ، می بایست سالانه ۸۰۰ دلار مالیات ایالتی بدهند. مالیات بر درامد حاصل از این شرکت ها توسط اعضا طبق فرمول اداره مالیات پرداخت می شود .
• شرکت های با مسئولیت محدود که در دسته بندی مشارکتی قرار می گیرند ملزم به پرداخت مالیات سالیانه بعلاوه وجهی بر اساس درآمد سالیانه هستند. چنانچه شرکت های LLCs در طبقه بندی کمپانی (corporations) قرار گرفته باشند، قوانین مالیات ایالتی آنها مانند قوانین مالیات ایالتی یک کمپانی خواهد بود .
• کمپانی های مستقر در ایالت کالیفرنیا ملزم به پیش پرداخت مالیات سالیانه به FTB هستند. میزان پیش پرداخت ، بر اساس درآمد احتمالی سال پیش روی کمپانی محاسبه شده و باید حداقل آن پرداخت شود. .

یک بیزینس فعال در آمریکا علاوه بر مالیات ایالتی، ملزم به پرداخت مالیات به دولت مرکزی نیز است . کمپانی ها می بایست تقاضای شماره شناسایی صاحب کار ](EIN) [Employer Identification Number کنندکه برای فایل کردن مالیات بر درآمد شرکت (federal income) ،مالیات حقوق های پرداختی به کارمندان (payroll taxes) و یا هر نوع مالیات دیگر مورد استفاده قرار می گیرد.
تنها بیزینسی که نیاز به EIN ندارد، بیزینس مالکیت انحصاری یا SP است که دارای کارمند نیست و برای excise or pension tax returns فایل نمی کند. در این نمونه صاحب بیزینس از social security number خود به جای EIN در هنگام پرداخت مالیات استفاده می کند.
: چنانچه بیزینس SP دارای کارمند باشد و برای excise or pension tax returns ملزم به فایل کردن پرونده مالیاتی باشد ، تنها یکEIN ،بدون توجه به اینکه صاحب بیزینس چه تعداد بیزینس با مالکیت انحصاری دارد، برای وی کافی است.

هر ساله،‌ کارگران و تجارت ها باید عواید خود را در آن سال محاسبه نمایند. سپس آنها محاسبه می کنند که چقدر بدهکار هستند و این ارقام را به دولت می فرستند. این پروسه به نام تهییه نمودن فرم برگشت مالیات یاد می شود. اکثر مردم قبلا مالیات خود را در زمان تهییه نمودن این فرم پرداخت نموده اند. یک مقدار پول هر ماه از عواید این افراد بابت مالیات برداشته شده است. بعضی اوقات شاید شما پول زیادی بابت مالیات پرداخت کرده باشید و دولت باید به شما این پول را برگرداند.

اعم از اینکه شما به دولت بدهکار باشید و یا دولت به شما، این مسئولیت شما است که بدانید چطور و چگونه هر ساله مالیات خود را پرداخت نمایید و فرم برگشت مالیات را تا قبل از تاریخ ۱۵ اپریل تهیه نمایید. شما معلومات مالیاتی خود را در فرمی که توسط دولت تهیه شده می فرستید. این فرم ها بسیار طولانی بوده و جزئیات زیادی در مورد عواید و مصارف شما می پرسد.

اگر فهمیدن اینکه چطورباید مالیات بپردازید برای شما مشکل است نگران نباشید. شما می توانید کمک بخواهید. اکثر موسسات محلی و ادارات اسکان مجدد در این زمینه کمک ارائه می کنند. اگر شما اخیرا به عنوان مهاجر اسکان نموده اید از اداره اسکان مجددی که با شما در ارتباط است کمک بگیرید.

حتی اگر شما مهاجر هم نیستید دولت برنامه ای دارد که به شما کمک می نماید. برنامه کمک داوطلبی مالیات بر درآمد (ویتا) به افرادی که عواید آنها ۵۴۰۰۰ دلار و یا کمتر باشد،‌به افراد دارای معلولیت و افرادی که انگلیسی صحبت نمی کنند بطور رایگان کمک فراهم می کند. برای معلومات بیشتر در مورد این برنامه به این لینک مراجعه نمایید. شما می توانید خیلی سریع با استفاده از سرویس پیدا نمودن ویتا به مکان های نزدیک خود دسترسی پیدا نمایید. اکثر مکان ها به زبان های اسپانیایی، عربی، چینایی و سایر زبان ها کمک ارائه می کنند.

اگر شما می خواهید که خودتان فرم برگشت مالیاتی را تهیه نمایید چندین برنامه وجود دارد که می توانید از آنها استفاده کنید. یکی از مشهورترین این برنامه ها Turbo Tax می باشد. اما باید برای این برنامه پول پرداخت نمایید.

شما همچنان می توانید مستقیما به وبسایت IRS Freefile مراجعه کنید و این پروسه را در آنجا انجام دهید.

شهرهای آمریکا

جهت قبله و اوقات شرعی

بازدید از سایر کشورها